116 



7. de Paradisea sexpennis en 



8. de Paradisea mperba, die uitsluitend in de bergstreken van Nieuw- Guinea leven. 



9. De Paradisea IFaUacei vindt men alleen op Halmahera en Batjan en valt dus 

 buiten ons gebied. 



In de streken j waar de paradijsvogels verblijf houden, beliooren ze tot de meest 

 algemeene vogels en kunnen dienaangaande vergeleken worden met onze Europeesche 

 kraaien. Belangrijke bijzonderheden nopens hunne levenswijs en vangst vinAt men in het 

 werk van "Wallace en in de beschrij\dng mijner reis naar de Zuidoostereilanden , zoo ook 

 in het verhaal van mijn tocht naar de Papoesche Eilanden , Natuurkundig Tijdschrift voor 

 Ned. Ind., D. XXIV. De door mij verkregen mannetjes en wijfjes der Paradisea superha 

 zijn de eerste ongeschonden exemplaren dezer zeldzame soort, die in Europa gezien werden. 



Eene in vedei-pracht met de paradijsvogels wedijverende familie, die der Pracht- 

 hoppen {Epimachus) , wordt slechts op Nieuw-Guinea en Salawatti aangetroffen. De 

 Epimachus speciosus en gularis zijn nog steeds door verminkte voorwerpen in de ver- 

 zamelingen vertegenwoordigd en noch Wallace, noch Bernstein konden daarvan goede 

 exemplaren bekomen, hoewel de laatste eene premie van ƒ 40 voor ieder te schieten 

 voorwerp had uitgeloofd. De Epimachus magnificus en respJendens bewonen de vaste 

 kust, laatstgenoemde ook nog het eiland Salawatti, waar ze in sommige plaatsen 

 vrij algemeen zijn. De Epimachus speciosus en gularis behooren uitslviitend in Nieuw- 

 Guinea te huis en bewonen daar de bergstreken. 



Na mijne terugkomst te Ternate werd daar eene overigens weinig bijzonders be- 

 vattende verzameling natuurkundige voorwerpen van Nieuw- Guinea's Noordkust aange- 

 bracht, waarvan een vogel mijne belangstelling in hooge mate opwekte. Het was eene 

 voor de wetenschap nieuwe soort, die in gedaante en kleur schakeering overeenkwam 

 met de wijfjes der prachthoppen. Van welk geslacht dit exemplaar was, wist men mij 

 niet te zeggen, doch hoogst waarschijnlijk was het een wijfje. Een zeer aannemelijk 

 bod, dat ik deed, om den vogel voor het Museum te Leiden aan te koopen, werd 

 door den eigenaar van de hand gewezen, vooral toen hij bespeurde, dat ik slechts 

 dit enkele stuk, dat overigens slordig bereid was en de voorhelft van den ondersnavel 

 miste, wilde bezitten. Uit achting voor een geleerde, door wien onze kennis der land- 

 en volkenkunde van Nederlandsch-Indië zoo veel is uitgebreid , noem ik den vogel 

 Epimachus Vethi. De klem- van den kop (de keel uitgezonderd) , bovenhals , halszijden en 

 van den kraag is bruin {/uscus) , op den bovenkop het donkerst ; de benedenrug , dekvederen 

 van den bovenstaart, staartpennen, de kleine en groote slagpennen zijn licht roestkleurig , 

 de laatste met bruine binnenvlag; de voorzijde van den vogel is bruinachtig wit in 

 ^t roestgele trekkende, op keel, benedenhals en borst het donkerst, met smalle bruine, 

 boogvormige dwarslijntjes , die op stuit- en onderbuik nauwelijks zichtbaar, naar voren 

 meer en meer scherp uitkomen en op onderhals en keel het breedst en donkerst zijn 



