130 



als de Negrito's der Filippijnen had leeren kennen , geheel bevestigd door de waarnemingen 

 van Dr. Meyer , doen mij eerder vooronderstellen , dat de Papoes door huidklenr en haar- 

 groei niet zoo zeer van de Maleijers en Polynesiërs afwijken, om deze eilandhewoners 

 van den Grooten Oceaan in twee verschillende menschenrassen te onderscheiden, zooals 

 tot dusver in bijna alle ethnografische handboeken geschiedt. Ook op linguistisch gebied 

 was von der Gabelentz in zijne boven aangehaalde studie reeds na lang tvvijfelen tot de 

 slotsom gekomen , dat de Melanesische en Polynesische talen meer met elkander gemeen 

 hebben, dan dat zulks uit een eenvoudige overname door onderling verkeer te ver- 

 klaren is. 



Georg Gerland, onder de hedendaagsche ethnologen zeker degeen, die van de 

 bewoners van het vijfde werelddeel de meeste studie gemaakt heeft, gaat zelfs nog een 

 schrede verder. Volgens hem zijn al de eilanden tusschen Azië en Amerika bewoond 

 door hetzelfde menschenras, dat hij het Oceanische noemt en waartoe dus niet alleen 

 de Maleijers, Mikronesiërs, Polynesiërs en Melanesiërs, maar zelfs de Australiërs behooreu, 

 hoewel hij erkent, dat de talen dezer laatste hoofdafdeeling bijzonder veel van de overige 

 afwijken. (Zie zijn opstel : Die ethnographischen Verhdltnisse des groszen Oceans in P e- 

 termanns Mitth. voor 1872, de door hem bewerkte laatste deelen van W ai tz, Anthropo- 

 logie der Naiurvölker en vooral het onlangs verschenen eerste deel zijner Anihropologuche 

 Beitr'dge). In dit laatste werk bewijst hij uitvoerig, dat de eigenaardige haargroei der 

 Papoes een te weinig constant kenmerk is , om daarop een verschil van menschenrassen te 

 gronden ; daarentegen moet het linguistiscli betoog der ocrsproukelijke verwantschap van 

 de INfelanesiërs en Australiërs met de ^Maleijers en Polynesiërs nog door hem geleverd 

 worden. Om ook van mijne zijde een scherfje bij te dragen tot deze zoo gewichtige 

 onderzoekingen, had ik reeds vroeger in eenige opmerkingen over de talen der Hal- 

 mahera-Groep {Bijdr. Instit. Reeks. 3, D. Vil, bl. 269) mijn voornemen aangekondigd, 

 dat ik te dezer plaatse uit de telwoorden van Westelijk-Melanesië de oorspronkelijke 

 verwantschap der Papoes met het Maleisch Polynesische ras zoude aantoonen. Daar de 

 linguïstiek niet tot den kring mijner dagelijksche studiën behoort, acht ik het beter, 

 alvorens dit betoog te publiceeren , dit door voortgezet onderzoek op hechtere grondslagen 

 te vestigen , vooral omdat het in den tegenwoordigen stand der wetenschap , nu hoe langer 

 hoe meer stemmen zich voor de oorspronkelijke verwantschap der volken van den Grooten 

 Oceaan verheffen, er minder op aankomt, die verwantschap te bewijzen, dan wel het 

 in weerwil dier verwantschap zoo verbazend polyglottisch gebied van Insulinde en Me- 

 lanesië langs ethnologischen en linguistischen weg in goede groepen of onderafdeelingen 

 te onderscheiden. Het wachten is, wat Melanesië betreft, te meer zaak, omdat men v.-\n 

 de reisbeschrijving der beide zoo gewichtige ontdekkingstochten van Moresby aanzienlijke 

 •vermeerdering van het materiaal voor dit onderzoek te gemoet zien mag. 



Juni , 1875. Robidé van der Aa. 



