Ao pe Orcuinets EuroPæts 
Interdüm Staminodia , alarum instar, margines Gynostemi partim 
totosve percurrunt. 
Caveas ne cum Staminodiis confandäntor expansiones ipsius stylinæ 
materiei ad latera Gynizi nonnullorum generum antrorsm extantes. 
Fructus. 
Pericarpium. Circà Pericarpii fabricam dehiscentiamque , omni- 
bus sat notas ; non immorabor. Præter qualitates nonnullas suprà ad 
Ovarium memoratas, quibus famen addatur forma ; rard nec mul- 
tm confert ad diagnosim generum. Trophospermiorum structura , 
pericarpio nondüum arefacto perspicienda , differentiis non omnind 
vacat, Sæpe sæpius in Epidendræis , rard in terrestribus, ad apicem 
attenuatur in speciem rostri, nonnunquàm insiguiter proir acti : hine 
alterum affinitatis cum TIripeis signum. : à 
SEMINA. Epispermium, s. {egumen proprium Seminis, ad exferiora 
contexitur ex opere celluloso, tenuissimè membranaceo , pellucido, 
passim intus rupfis membranulis lacunoso aut veluti fibrilloso ; cujus 
superficies ab extimis cellulis adæquatur. Intima ver illius pars den- 
satur in membranam , modo tenuisculam , modo crassiusculé coria- 
ceam testaceamve, Nucleo ipsi adherente fœtam. Cum autem pars 
utraque, cellularis nempè et nucleifera , in unicum coeant tegumen à 
ballucinati sunt quibus prior visa est Arillus. Solius F’anillæ semina 
cellularem partem in pulpam demüm deliquescentem mutant, Sepo- 
sito hocce genere ; Semina ORCHIDEARUM, accitâ in auxilium vitri 
lénticularis vi, bipartito distinguntur in reticularia el fusiformia. 
1°. Reticularia , subovali-lineari-oblonga , plusminüs compressa , 
statim dignoscuntur superficie eleganter reticulatà et D parte 
globulosâ ovatâve. 
2°. Fusiformia ; in teretem gracilis fs forman eMinguntur, nu- 
cleari parte conformi. “ji 
Priora terrestrem, D epiphytani fa habitationem, 
Emgryo. Multoties iterato in diversis generibus examine , con- 
