DES PLANTES RuBIACEES. 4°9 



lereà hilus n semine lateralis à radiculâ distat : undè minuitur hujus 

 cura Rubiaceis affinitas;3°. ratione numeri partium in fructu discre- 

 pant a Rubiaceis dispermis iùm Richardia 5 G. t. 2.5, iricocca coccis mo- 

 nospermis indehisceutibus, tùin Plocama, GF. i. 196, cui bacca sicca 

 tenuis trilocularis trisperma. Utraque tamen herbacea et habifu simi- 

 lis Rubiaceis herbaceis , procul dimoveri nequit : parvi faciendus 

 ergô nùmerus in fructu ternarius. Preefereà Richardia etSpermacoce 

 aliaeque confines berbacese forsàn ad gymno-dispermas rectiùs pro- 

 pellendœ; 4°« Pagainea , plerisque Rubiacearum caracteribus iustructa 

 et pariter stipulacea, fructum prodit non inferum, sed superum aut 

 vixinfrà cum calice concrescentem,ideo ordiniuon cerlô estadjuncta 

 sed tanfùm affinis, alteriûs cum Gœrtnerâ confini GF. t. 191 pri- 

 nioirlium ordinis novi Apocineis aliquantulùm analogi : huic etiam 

 forte consocianda tùm Fereira Vand. Bras. 21. t. 1 , tùm Fagrœa iis- 

 dem à nobis jamdudùm adjecta, utraque tamen Rubiaceo more oppo- 

 sitifolia ac stipulacea; 5°. quœdam alia gênera, caracteribus nonnul- 

 lis ignotis imperfecta, hic ad calcem dubiè reponuntur. 



Mem. du Muséum. t. 6. 5i 



