302 120) Dr. Aı. BUNGE, 
Unicum adest specimen, sine ullo dubio ad hoc genus spectans, fructu quidem im- 
maturo, ab omnibus tamen speciebus notis abunde distinctum, praesertim scabritie caulis 
et petiolorum; insuper a S. pratensi caule tereti, nec angulato, foliorum laciniis angus- 
tissimis, a S. Besseri et tenuifolio, cui sane proximum, involueri foliolis plerumque ge- 
minis, fructuque, quamvis juniore, tamen jam cylindrico nec ovato, foliorumque laciniis 
tenuioribus magis distantibus, totoque habitu graciliore. 
Radix crassa, tortuosa, extus nigrescens, caulis gracilis sesquipedalis, crassitie vix 
pennae corvinae, teres, profunde striatus, undique muriculis minutissimis tectus, scaber, 
paucifolius, superne divaricato-dichotome ramosus. Folia radicalia et caulinum infimum 
ad basin caulis situm petiolata, petiolo 1 — 2'/, pollices longo, teretiusculo, striato, scabro, 
basi vaginato, vagina amplexicauli, angusta, membranacea; lamina trisecta; segmenta pri- 
maria petiolis partialibus bipollicaribus vel longioribus suffulta, lateralia eirciter 3 pollices 
longa, pinnatisecta, segmentis secundariis subnovenis, pollicaribus vel longioribus, pinna- 
tisectis; laciniis subseptenis, infimis interdum trisectis, caeteris omnibus linearibus inte- 
gerrimis, vix lineam dimidiam latis, 4 — 6 lineas longis, acutissimis; segmentum primarium 
medium subquadripollicare, magis compositum, caeterum simile. Folium caulinum alterum 
ad dichotomiam primam caulis, 5 circiter pollices a basi remotum, breviter petiolatum, 
bipinnatisectum, radicalibus caeterum simile, tertium ab hoc semipede distans, subsessile, 
minus compositum; caetera vix laminigera, summa ad vaginam brevem squamaeformem 
reducta. Rami patentissimi. Umbella primaria in pedunculo sesquipollicari scabriusculo, 
bracteis duabus brevissimis subsetaceis involuerata, 13-radiata, radiis aequalibus, °/, pollicis 
longis; involucella polyphylla, bracteolis setaceis radiolo brevioribus patulis. Petala ge- 
neris, basi biauriculata flavescentia. Stylopodium magis quam in affınibus elevatum, mar- 
gine undulato eircumdatum. Styli brevissimi, demum reflexi, stylopodio incumbentes. 
Fructus juniores, tamen evidenter cylindriei, juga arguta, vittae numerosae, etiam sub 
Jugis, commissura octovittata. 
537. Pachypleurum alpinum. Ledeb, fl. ross. II. p. 331. 
Hab. Auf dem Jaman-tau 28. Aug. 1839; auf der Spitze des Iremel-tau 11. u 
12. Aug. 1840 (fructiferum). 
Hujus synonyma sunt: Pachypleurum simplex Rehb.; Gaya simplee Gaud. vel Neo- 
gaya simplex Meisn., et, ex loco natali, Conioselinum gayoides Less.! Planta germanica, 
uralensis et arctica ab altaicae forma vulgari non differunt nisi valleculis hirsutulis; planta 
vero, quam nomine Conios. gayoidis ex alpibus altaicis a Karelinio et Kirilowio lectam 
accepi etiam valleculas hirsutas habet. In planta altaica alpina debiliore valleculae fere 
semper evittatae, commissura tum omnino evittata, tum vittis quatuor tenuissimis, vel 
'strüs pluribus percursa, in planta germanica tum vittae «desunt, tum commissura striis 
 tantum tenuissimis, vittis quasi vacuis, notata; planta uralensis vegetior in commissura 
vittas tenuissimas superficiales, plerumque 10, interdum pauciores brunneas ostendit; tum 
10, tum % in mericarpiis ejusdem umbellae, in valleculis vittas tum tres, tum pauciores, 
