Alexandri Lehmann, religuwae botanicae. 129) 305 
pellucida, 2 — 4 lineas longa, vix lineam lata, vel angustiora, plana,''erecta; umbellae 
adpressa. Radii cum umbellula florente ad summum sesquipollicares. Umbellulae 12 —18- 
florae; involucelli bracteolae involucralibus similes, ‚paulo minores, subtrinerviae, acutae; 
radiolis paulo breviores. Petala alba‘ extus tenuissime puberulo -aspera. Ovarium' jugis'40 
vesiculoso-inflatis undulato-crispis anfractuosis instructum, membrana nempe ovärii exterior 
tenuissima supra juga soluta, ventricosa.  Vittae in sectione ovarii valde Juvenilis trans- 
versali apparent in valleculis solitariae crassae bruneae, insuper sub jugis minores, interdum 
vix conspicuae, in commissura, caeterum ‚plana, ‚vittae geminae crassae, vittis vallecularum 
omnino similes, et intra has 'duae 'multo tenuiores, interdum  vix 6: Juga ee 
nalia contigua, alarum ‘marginalium anfractus invicem amplectentes. 
An huc Seseli scariosum Kar. et Kir. Enum. song. 370° a me non visum, e des! 
criptione tamen pluribus notis diversum, nempe'foliis :radicalibus sub anthesi eig 
caulinorum lacinulis setaceis tenuissime cartilagineo serrulatis, etc. 
5. PEUCEDANEAE. 
542. Ferula tatarica Fisch. Ledeb. fl. ross.. I. p. 299. 
Hab. Oberhalb Uralskaja Juni 1840. 
543. Ferula persica Willd. Ledeb. fl. ross. 11. p- 301.? 
Hab. Häufig.auf der Salzlehmsteppe zwischen dem Irgis und der Wüste Kara-kum 
2%. Juni. 18414 (fructifera); am. Salzmoor auf der Lehmsteppe in der Nähe des 
Aralsees 18. Mai, auf der flachen Lehmsteppe zwischen dem Kara -kum und 
Irgis 22. Mai 1842 (florens). 
: -Deseriptiones et icones Ferulae persicae, quae exstant,  mancae, nec ade omnia dubia 
de identitate nostrae plantae solvenda sufficiunt. In icone et descriptione, Hopeanis nihil 
quidem illi alienum video; ‚plantae vero ciscaspiae, quam caeterum ‚non: vidi, habeo 
unicum mericarpium, mihi a cl. C. A. Meyer e planta ab illo prope Baku lecta (F. persica 
GC: A. M. Enum. cauc. casp. p. 126) benevole communicatum, _quod. ‚nee cum fructu 
plantae Lehmannianae, nec, cum icone Hopeana omnino congruit. Qua de re;hic descrip- 
tionem accuratam nostrae plantae haud supervacaneam, esse duxi, ut iis, quibus hane cum 
vera F. persica comparandi copia facta est, differentiae, si quae sunt, illuceant: 
Radix siccata fere pollicem crassa, cortice. tenui laevi extus nigricante obducta, intus 
griseo-aiba, spongiosa, succo, ut videtur lacteo, repleta, qui hinc inde in guttas exsudat, 
sapore et odore fortissimo Asae foetidae praeditas, alte descendens, plus. quam pedalis, 
extremitatem versus in ramos nonnullos crassos divisa, ad collum attenuatum longe stup- 
posa. Caulis 2 — 3-pedalis vel. altior, basi fere crassitie digiti minoris, teres, laevis, 
glaberrimus, tenuiter striatus, foliatus, foliis caulinis plerumque septem instructus, omnibus 
laminiferis, vaginis aphyllis nullis; rami ex axillis folioram. trium superiorum aphylli; su- 
perior caulis pars aphylla, ebracteata inflorescentiam compositam. constituens. Folia ex 
toto subcanescenti-villosiuscula, radicalia verosimiliter minora tantum collecta Beit longiora 
