Alexandri Lehmann, religuiae botanicae. 435) 311 
Hab. In lockerem Lehmboden auf der Waässerscheide zwischen dem Ilek und Or 
5. Juni 1841; am Flusse Irgis 26. Mai 1842 (florens). | 
552. Heracleum sibirieum L. Ledeb. fl. ross. II. p. 320. 
Hab. Zwischen Slatoust und Miask 4. August 1840 (fructif.). 
553. Heracleum cuneiforme DC. Ledeb. 1. c. p- 326? 
Hab. Auf einer Wiese zwischen Ufa. und Birsk 19. Juli 1839. 
Specimen unicum, fructificans cum nulla alia specie congruens, diagnosin citatam 
bene quadrat hispiditate paginae inferioris foliorum, petiolorum caulisque, fructu basin 
versus attenuato, et vittis dorsalibus fere filifformibus. Fructus majores quam in H. sibirico, 
cui caeterum affine, obovati, nondum omnino maturi, 4°/, lin. longi, superne 2'/, lin. lati. 
Vittae dorsales interiores fere omnino filiformes, tenues, plus quam °/, fructus longi, 
laterales lineares, haud incrassatae, attamen crassiores quam internae et paulo breviores. 
Vittae commissurales fere parallelae ultra dimidium fructum productae, subclavatae. 
55%. Heracleum Lehmannianum Bge. 
H. (Sphondylium) folüs supra glabris subtus molliter dense pubescentibus, inferio- 
ribus pinnatisectis bi-trijugis; segmentis lateralibus obovatis Pinnatifidis summo_tripartito 
basi cuneato; laciniis omnium ovatis brepibus acutis grosse. subaequaliter dentatis, umbella 
amplissima radiante, ovarüs villosis, fructibus exacie oblongis pilosis aculeolis destitutis, 
vittis clayatis usque ad */, fructus productis, exterioribus paulo brevioribus, commissuralibus 
binis elavatis medium fructum vix attingentibus parum divergentibus. | a 
Hab. In und an den reissenden Bergströmen des Karatau 14. Sept. 1841. 
Umbellam fructiferam in diametro fere sesquipedalem et folium unicum retulit b. 
Lehmann. Semina germinaverunt, ‘et floruit nune in horto dorpatensi species pulchra 
jam habitu e longinquo ab omnibus mihi notis  distineta. ‘H. persico affıne, at minus 
elatum et caule robusto magis ad formam H. villosi accedens, 'differt insuper .a H. persico 
et Wilhelmsü fructibus exacte oblongis, vel lato-elliptieis, nec-basi -attenuatis obovatis, 
parce pilosis, aculeolis nec in dorso, nee. in margine‘ ullis, vittisque angustioribus lon- 
gioribus,. - . ii ae rung Fine Altana - ii 
 Caulis 3 — %#-pedalis-crassus. Folia multo minora quam in A. Persico, pinnatisecta, 
segmentum summum petiolulatum, basi longe cuneatum, profunde tripärtitum, lobo' medio 
trifido. 'Segmenta lateralia 4 — 6, infima ‘remota petiolulata, 'inaequilatera, pinnatifida, 
septemloba, plus quam-semipedalia; superiora similia, sed sessilia inferne auriculata,, lobi 
omnium grosse, fere aequaliter dentati.' Petiolus hispidus ad exortum segmentorum setis 
erebrioribus subbarbatus. Pagina folii superior omnino glabra, inferior viridis quidem, at 
pube tenuissima sat densa, ‘molli induta. Pedunculus umbellae primariae pollicem fere 
erassus, profunde sulcatus, hispidus. Radii 40— 50 vel plures, exteriores longiores, 
8— 10 -pollicares, :hispiduli. Involucelli' bracteolae subulatae, demum: reflexae. Flores 
magni albi, exteriores radiantes. Fructus“maturi pollice dimidio vix'breviores, medio 
