466 (290) Dr. A1- BUNGE, 
nullis; in speciminibus vegetioribus semina. testa crustacea praedita frequentiora. Attamen 
eo etiam specimina elatiora enden speciei prope lacum Elton lecta, seminibus fere 
omnibus monochlamydatis. 
 £. ereeta: gracilior, pallide virens, ES as caule erecto, floribus minoribus, 
calycis corniculis: apiealibus binis saepe fere evanidis, cornieulis  basilaribus ‚minoribus in- 
ierdum (in floribus semen monochlamydatum gerentibus) alaeformibus. 
Hab. Am Inderschen See 8. Sept. 1840 (fructif.). 
Haec omnino congrua cum forma in Ledeb. icon. t. 195 depicta, occurrit vero etiam 
var. «. in reginionibus altaicis, a cl. Meyer, nee non a cl. Karel. et Kir. colleeta. Nonne 
potius species distinctae? 
‚115%. Schoberia salsa C. A. M. DC. Prodr. 1. e. (sub Chenopodina). 
Hab, Bei Gurjew 13. Sepb: 1840 a J; auf Panieniiam Boden um Buchara 
Aug. 1841. 
. Flores ramorum inferiorum fere omnes semina niet erustaceo Sands en 
Klaes autumnales versus apicem caulis ramorumque multo majores magis depressi, inter- 
dum basi quasi ala circumdati saepissime geruntsemen integumento membranaceo praeditum. » 
1155. Schoberia acuminata C. A. WM. |. c = 
Hab. In der Aralsteppe Barssuki genannt Aug. (Ssyssow) fructif., in der Kirghi- 
sensteppe am Aral Cederholm 1840 (fruetif.). aan 
Etiam in hac specie semina dimorpha. 
1156. Schoberia obtusifolia Bge. 
Sch. herbacea, annua, erecta; caule subsimplici ad medium usque dense foliato, folüs 
carnosis teretiusculis basi attenuatis oblusissimis, subfloralibus obovato-subglobosis, floribus 
azillaribus subeerticillato-glomerati 5 — 9 in spicam interruptam basi subramosam dispo- 
sitis, calycis fructiferi carnosuli laciniis rotundato-cucullatis, seminibus plerisque erustaceis 
margine aculis nitidis laevibus vie rugulosis. 
Hab. In der Wüste Ustjurt auf Salzboden Dr. Cederbolm Herbst 1840. ‚kruetif. R 
Specimina sat numerosa, inter se, nee cum- ulla- alia -speeie, omnino congrua,- invitum 
me cogunt novam condere speciem in genere speciebus inter se proxime affinibus necdum 
rite stricteque distinetis divite, et monographo summiopere egente. A caeteris speciebus 
primo intuitu foliis obtusissimis recedit, hac nota quodammodo . S, baceiferae, salsue et 
. 'pygmaeae affinis, a priore praeter alia floribus .axillaribus nec petiolaribus, ab 'altera sta- 
tura humili, foliorum subfloralium forma et calyce, ab ultima caule’ basi En; nec foliis 
jam infimis in axillis florigeris, floribusque minoribus distincta. 
Caulis fructifer vegetatione omnino absoluta 6 — 7 pollices alu San sole 
rius, rarius ex una radice gemini vel terni,. erectus simplex, exsiecatione pallide flavescens, 
superne saepe rubescens, ultra medium sat dense foliatus. Folia erecta, carnosa, basi pa- 
rum attenuata, superne crassiora, omnia obtusissima, ut videtur, tereliuscula, semipollicaria 
vel parum longiora, se linea latiora vix glaucescentia,. ‚subfloralia abbreviata. glome- 
