142 DE NOVA ASPLENII SPECIE. 
as he usually is, has referred the 7. rigida of the ‘‘ Muscologia,” 
tab. 12, to 7. aloides without any comment on the figure or deserip- 
tion, both of which forbid it, if carefully examined. 
DE NOVA ASPLENIT SPECIE 
scripir Henricus F. Hanor. 
ebenea dehine viridi haud elevato-costata, venis inconspicuis simpli- 
scentibus in parenchyma haud productis, paraphysibus nullis. 
; agni monasterii, ad Ting 1 shan, 
secus fluvium Si kiang s. West River, provincie Ss ee be A 
(nomen maximopere confusum, prorsus ambiguum, ac sane omni Jue 
rejciendum !) potius jungendam censuit vir lectissimus, statura, stipis 
colore, totaque frondis architectura penitus diversa. Hujus e™™ 
proxima necessitudo cum A. laserpitiifolio, Lam., et affimbus ie 
av, Mett. : 
Oblata nunc occasione, hic animadvertere cupio os Hy rage 
dum, quod in disponendis filicibus Ho: gkongensibus (Journ. Lint. Soe. 
- Bot. xiii., 189) admisi, mihi nunc melins edocto minime conservand® 
_ Nam, species oer 
€ quibus sori prorsus nudi, nec lobulo frondis mutate 
revoluto velati, inveniuntur, que .tamen a genuinis nullo pacto eon 
ma. tamen incisura, nostra non male refert .4. pinnatifi” 
