Oost-Indische Pepersoorten. 145 
lidteeken achterlaat; Echter treft men ook, bij 
de afdeeling der Piperomiën, verticillat staande 
bladeren aan, ofschoon ook Ы) dezen de wor- 
telbladeren, zoo als by de geheele familie, te- | 
gen over elkander zitten. Wij zullen hier slechts 
opmerken, dat derzelver gedaante zeer verschei= 
den is; dat de randen, die bij velen met eenen 
smallen zoom zijn omzet, zich nooit ingesne- 
den of uitgetand vertoonen; dat hunne meeste 
vaten parallel uit de basis ontspringen, en dat, 
schoon eenige derzelven zittende bladeren heb- 
ben, de meesten echter van eenen, zoo niet 
geheel, ten minste van onder, schedeächtigen 
bladsteel voorzien zijn. 
Even zoo worden ook de bloemkolven in het 
algemeen door eenen bloemsteel ondersteund 3 
zij zijn onverdeeld , en zitten, elk op zich zel- 
ve, tegen over den bladstengel, terwijl zij aan- 
vankeljk van de tegen over het blad zittende- 
siipula worden bedekt. 
In dit opzigt hebben echter vele uitzonde- 
ringen plaats, daar zi bi sommigen aan de 
spits der takken, bij anderen uit de okselen, 
Ы) die zonder stelen uit den wortel, en by 
eene soort der Piperomia floriflora ( Ruiz en 
Pavo) uit de basis van het blad zelve komen, 
zoo als men ook vertakte bloemstelen, of 
schermwijze geplaatste bloemkolven, hoewel 
zelden , aantreft. 
