150 Monographie der 
terachtige substantie, en eerst later ontdekt 
men, dat, naar mate zijne vliezen langzamer- 
hand in staat worden gesteld eene van buiten 
aangebragte drukking te wederstaan, ook de 
onderste en buitenste omtrek (*) van het zich 
ontwikkelende zaad vleeziger, en dus tevens 
harder wordt, terwijl daarentegen deszelfs bo- 
venste gedeelte, dat als het ware eene holte (+) 
vormt, nog steeds opgevuld blijft met eene ge- 
leiachtige vloeistof. Langzamerhand wordt ech- 
ter deze bovenste holte kleiner, terwijl daaren- 
tegen het onderste deel van het zaad, of het 
albumen allengskeus eene korrelachtige ge- 
daante aanneemt. 
De zoo even gemelde substantie begint nu 
ook vleezig te worden, en men bemerkt aan 
haar bovenste einde, of aan het bovenste deel 
van het zaad, in het midden dezes vleezigen 
ligchaams, eene langwerpige kiem ( plumula ) ($), 
die aan haar onderste einde gespleten is ( gem- 
mula). Aan de гуре vruchten dezer gewassen 
vindt men dus de volgende deelen, als: 
1°.) Een min of meer vleezig Pericar- 
pium (**), dat еспе van onder bevestigde zaad- 
pit 
(*) Zie Fig. IV. 6. a. 
Ct) Zie Fig. I. 5. ce; en Fig. IV. 6, се. 
($) Zie Fig. У. то. ۳۰ en Fig. م1‎ 9, р. 
C**) Zie Fig. IV. 6. р. 
