Oost-Indische Pepersoorten. 155 
cotyledon gesloten, en door eenen vleezigen 
rand met denzelven verbonden bleef. 
Bij zulke zaadkorrels, die weinig of geheel niet 
' met aarde waren bedekt geweest, nam nu ook de 
stengel eene volkomen regt op staande hou- 
ding aan, terwijl het zaad, gelijk eene Кар, 
het jonge plantje bekroonde, eene houding, 
welke echter by die zaadkorre!s, die meer met 
aarde waren bedekt, wegens den al te groo- 
ten tegenstand niet kon plaats hebben, zoo- 
dat de stengel Ьу dezen, tot op het tijdstip dat 
de blaadjes zich van den cotyledon los maak- 
ten, gebogen moest blijven. 
Dit geschiedde bij eenige plantjes tegen den 
2osten dag na hunne zaaging, еп wel door 
eene duidelijke spanning der blaadjes, terwijl 
dezelve allengskens bogtig van elkander 
uitdjden (*) en hunne zijranden zich naar 
buiten terugbogen,*zoodat door deze span- 
ning eindelijk de afscheiding van den onont- 
wikkeld geblevenen cotyledon moest bewerkt 
worden. (7) 
Dit moge genoeg zijn, om te bewyzen, dat 
de Piperaceén in der daad tot de Monoco- 
tyledonen moeten gerekend worden, hetgeen 
: reeds 
(*) 216 Fig. VI. 11. 12, 
Ey) Zie Fig. VE 13415 - 
