156 Monographie der 
reeds de groote Linneé\*\ gevoelde, terwijl hij 
tot zyne groep van pepersoorten niet alleen 
het geslacht van Piper zelve, maar ook de 
Aroideén telde, en ons, schoon beiden thans 
verschillende groepen uitmaken , daardoor ech- 
ter eenen wenk gaf omtrent de verwantschap 
der #Piperaceên met de Aroideen. Het voor- 
naamste onderscheid van beide groepen be- 
staat namelijk in het zamenstel der vrucht, de 
plaatsing van den embrijo, de ontkieming , en 
eindelijk den afwijkenden habitus dezer beide 
plan tsoorten. 
Opmerkenswaardig blijft intusschen de ver- 
deeling der vaten in de bladeren van vele 
Piperaceén op de wijze, welke wij slechts bij 
hoogere gewassen plegen waartenemen, en waar- 
door onder anderen Jussieu schijnt bewogen 
. te zijn geworden, omde Piperaceén onder de 
Dicotyledonen tot de familie der Urticeën te 
trekken. Ook kan ik niet onopgemerkt laten, 
dat de Piperaceén zelve eene, schoon verwij- 
derde, verwantschap bezitten met eenige Dico- 
tyledonen en onder dezen voornamelijk met 
Chloranthus en Ascarina, want hetgeen men 
bij dezen de antheren ۳3۹ bloembladeren 
noemt, zijn naar mijne gedachte eerder vleezige 
fila- 
Zie Botanische Grammatik van sip James Edward‏ ری 
Smith; Hoogduitsche vertaling, pag. 186,‏ 
