Oost-Indische Pepersoorten. 159 
als Siri Lawung of Siri Gunung bekend 
Staat. 
Deze soort schijnt naauwelijks te verschillen 
van Piper pyrifolium van Vahl; daar ech- 
ter deszelfs beschrijving, voor zoo verre my 
bekend is, zeer beknopt is, waag ik niet te be- 
slissen, of onze plant daartoe behoort. 
Het is een 5 1014 voet hooge, vorksgewijze 
verdeelde , uitgebreide struik, die van onde- 
ren in tamelijk lange, eenigzins knoestige le- 
den verdeeld is. Aan de takken zijn deze le- 
den korter, rondachtig, glad, en steeds van 
eene zijde uitgesleufd. 
De bladstengels zijn oppervlakkig gestreept , 
en naauweljks een halven duim lang, terwijl 
die der bovenste bladeren zelfs nog korter zijn. 
De bladeren loopen naar boven in eene lan- 
ge punt uit, en eindigen aan de basis in eene 
eenigzins scheeve spits, zijnde dit laatste mede 
in eenen minderen graad het geval met de on- 
derste bladeren, die daarbij ook grooter vallen. 
Even eens ontspringen uit de grootere blade- 
ren, wier randen eenigzins gegolfd zijn, in de 
nabijheid hunner basis, vijf zenuwen digt over 
elkander, en daarentegen by de bovenste bla- 
deren, wier randen tamelijk effen zijn , slechts 
drie zenuwen, doordien de beide zijdeling- 
sche zenuwen maar zeer zwak te voorschijn 
ko- 
