Oost-Indische Pepersoorten, 165 
ondersten aan de basis doorgaande, gelijkmatig 
toegerond, de bovensten daarentegen beneden 
iets puntig, overigens vlak, op de bovenzijde 
zwak glanzende, en tot op de hoofd vaten glad, 
als welke, gelijk de onderzijde en de bloem- 
stelen, week en tamelijk sterk behaard zijn. 
Derzelver lengte bedraagt 4 tot 6, de breedte 
2 tot 5 daim. De pedunculi staan, even als bij 
de meeste andere pepersoorten, aan de bo- 
venste takken, elk afzonderlijk, tegen over de 
bladeren, slechts ééne bloemenkolf dragende. 
In lengte moeten zij eenigzins onderdoen voor 
de onderste bladstelen. De kolven zelve zijn 
didecisch, 1 tot ıZ duim lang, overgebogen , en 
digt met bloemen bezet. Aan elk ovarium 
bevindt zich eene stompe, vleezige, wrattig 
schub. Het szigma is vier-, zelden vijfledig. Na 
de bevrachting vertoont zich het ovarium al- 
dengskens gesteeld. 
Dit steeltje is aan de rijpe vrucht ongeveer 
2 linién lang en zamen gedrukt. De vruchten, 
"ovaal, vleesschtig, rood, glanzende, door het 
droogen zwart, bevatten eene rondachtige , 
doch aan beide einden met eene korte spits 
voorziene zaadkorrel, in wier hard meelachtig 
а/битеп, van boven in eene kleine holte, de 
embryo verkeerd ligt. Wij willen hierbij nog 
aanmerken, dat de'ni twendige vleeschachtige zaad- 
huid (Pericarpium) zoetachtig smaakt, terwijl 
Le ` het 
