Oost-Indische Pepersoorten. 175 
latisve acuminatis basi inaequali - attenuatis 
quintupli-usque ad-septuplinerviis coriaceis 
glabris subtus albidis, pedunculis petiolo lon- 
gioribus, spadıcibus filiformibus pendulis, 
fructibus tuberculis suffultis. 
Woonplaats in bergstreken der westelijke 
provincie van Java, als Rinu Manok bekend. 
Deze struik verdient onze geheele aandacht 
wegens zyve vruchten, die niet alleen in den 
. hoogsten graad specerijachtig zijn, maar ook 
groöter van stuk vallen, dan die van de zwar- 
te peper, waardoor haar inzaam zeer gemak- 
kelijk wordt. 
In zijnen wasdom toont hij eene in het oog 
vallende gelijkenis met piper nigrum, doch 
verschilt van dezelve door zijne beneden schee- 
ve en smaller toeloopende bladeren, zijne aan 
de kanten met geene vliezen voorziene blad- 
stengels, en eindelijk door grootere, op een 
dik voetstuk zittende bladeren. 
De stam is beneden een vinger dik, rond, 
aschgraauw, glad, en, zoo als de takken, іп оп- 
geljk lange, knobbelige leden verdeeld, die in 
de gewrichten met wratten bezet zijn. 
„De onderste bladstengels zijn bijzonder dik, 
éénen duim lang, met eene sleuf, daarbij rond= 
| - - ach- 
