Oost-Indische Pepersoorten, 177 
voetstuk digt aan de vruchtkolven zijn gehecht; 
hierbij komt nog in aanmerking, dat de zenu- 
wen der bladeren op hunne bovenzijde eerder 
verheven te voorschijn komen, dan op de ach- 
terzijde, hetgeen bij Piper baccatum juist 
omgekeerd plaats vindt, 
Haar hoofdstam bereikt niet zelden de dik- 
te eens arms, is aschgraauw van kleur, glad, 
en in zeer knoestige gewrichten verdeeld; de 
jongere takken zio op lichtgroenen grond 
daarentegen als gevlakt, en voor het overige 
glad. Slechts de onderste grootere bladeren 
staan op bladstengels, die ongeveer 2 tot 1 
duim lang zijns terwijl daarentegen de lengte 
der bovenste bladstengels slechts 4 tot £ duim 
ba — =, 
De bladeren zijn lederachtig , zwak glanzig, 
glad, de grootere tamelijk vlak, doch de smal- 
lere iets bogtig, van 51 tot zelden over 5 duim 
lang, en 1# tot 2 duim breed. Hunne zenuwen 
steken, zoo als wij reeds boven hebben aange=_ 
toond, meer op de bovenzijde dan op de keerzijde 
uit. De vrachtkolven staan elk afzonderlijk tegen 
over de bladeren op bijna een duim lange, een 
weinig zamengedrukte, gladde, neergebogene 
bloemstelen, die ongeveer even zoo dik zijn als 
de bladstelen. Zij zijn dioecisch, en toonen, 
even als Piper baccatum, een van de ove- 
rige, 
