Oost-Indische Pepersoorten, 186 
zeer verschillend is, moet men tot herken— 
ning van dit gewas cenigzins met omzigtigheid: 
te werk gaan, daar zoowel ouderdom der 
plant, als zekere omstandigheden eenen groo- 
ten inyloed toonen op derzelver grootte en. 
bijzonderen omtrek. Op gemiddelde hoogten, 
b. y. hebben zij, in vochtige digte wouden, 
meer eene eivormig-ovale gedaante, en zijn 
‘daarbij. grooter, dan die van zulke planten , 
die in hoogere opene bosschen gevonden wor- 
den, als wier bladeren zich meer in de lengte 
uitstrekken, meer op één gedrongene vaten 
vertoonen , en by gevolg ook dikker van za- 
menstel zijn; ook heb ik opgemerkt, dat de 
bladeren der vrouwelijke plant in het algemeen 
steeds een weinig smaller. vallen, dan die der- 
mannelijke. 
De lengte der breede, en vooral der meer- 
benedenwaarts aan de takken geplaatste blade- 
ren bedraagt 5 tot 5% duim, en hunne breedte 
2 tot bijna 22 duim; de lengte der meer lan- 
eetvormige 22 tot 22, еп derzelver breedte 
naauwelijks 1 tot 13 duim, waarbij hunne basis 
min of meer spits, en somwijlen eenigzins 
scheef toeloopt. De dioecische kolven worden 
door omgebogene, ongeveer 2 duim lange 
bloemstelen gedragen, en staan een voor een 
tegen over de bladeren. Zij zijn cilindrisch, 
niet zoo lang als de bloemstelen و‎ iets gebogen, 
M 5 en. 
