Oost-Indische Pepersoorten. |1905 
Berulis, pedunculis petiolo aeqnalibus, spi= 
eis filiformibus longissimis pendulis, fructi- 
bus globosis distinctis. 
Woonplaats, in de lagere wouden aan den 
voet van de hooge bergketen, in het weste=- 
ШЕ gedeelte van Java, еп als Badas. Oetan, 
Sirie Lewink en ook als Rinu Manok bekend, 
De dikte des stams van dezen hoogklimmenden 
struik is zeer verscheiden, en sujgt van een `“ 
duim tot die eens kinderarms , hetgeen deels 
van zijnen ouderdom, en deels van zijne stand- 
„plaats afhangt. De takken zelve zijn vorksge- 
wijze verdeeld, uitgebreid, derzelver leden 
ginds еп herwaarts. gebogen, min of meer ge- 
streept, en aan de verdikte gewrichten met 
wratten en zeer fijne haartjes bezet, welke 
laatsten slechts door vergrooting zigtbaar worden, 
De bladstengels zijn uitgerand, glad, bene- 
den met korte, smalle, vliezige, afvallende randen 3 
de ondersten zjn dubbel zoo lang, als die der 
bovenste takken و‎ nameljk omtrent één duim. 
De bladeren zijn van onderen steeds min of 
meer scheef, rondachtig of ook wel hartvor= 
mig, en slechts aan de jonge plant zijn er en- 
kelen, die beneden gelijkvormig rond toeloopen. 
Van boven zijn zij. glanzig en glad, van on- 
der daarentegen, waar de zenuwen zich verhe- 
ven voordoen, bleekgroen en fijn behaard, 
M4 35 tot 
