Oost-Indische Pepersoorten. 187 
PIPER SUNDAICUM. ВІ. (*). 
P. caule suffruticoso scandente, foliis brevi- 
ter petiolatis ovato- aut ovali- oblongis 
acuminatis basi aequalibus reticulato 7-9 
nerviis glabris, pedunculis ` petiolo brevi- 
oribus. 
Woonplaats, voornamelijk in de Moluksche 
eilanden, maar ook op het eilandje Nussa 
kambangan, op de zuid-kust van Java. 
Deze soort «is eenigermate met P. majus- 
culum verwant, Waarvan zij echter voorna- 
melijk afwijkt door hare, aan de basis geljk- 
matig toeloopende bladeren, door bladsten- 
gels, die tot kort onder de aanhechting der 
bladeren met vliezige randen zijn bezet, en 
eindelijk door kort gesteelde vruchtkolven. 
De stam is minder houtachtig, dan by Pi- 
per majusculum, rond, glad, van onder zoo 
dik als eene pennenschacht, aan de verdikte 
gewrichten met eenen breeden witten kring, ver- 
oorzaakt door eene stipu/a, welke hier vroe- 
ger tegen over den bladsteel heeft gezeten; 
de jongste takken zijn eenigzins hoekig, aan de 
еспе zijde met eene afloopende goot. 
De bladstengels zijn ongeveer 1 duim lang, 
uit 
(*) Zie Fig. 14. 
