188 Monographie der 
uitgerand , van beneden de takken met eene 
breedere basis omvattende, en in de lengte 
met eenen huidachtigen rand voorzien, welke 
afvalt, en een witachtig lidteeken achterlaat. 
De onderste bladeren hebben meer eene ei- 
vormige langwerpige gestalte, met eene somwij- 
len zwak hartvormige basis, terwijl daarente- 
gen de bovenste bladeren meer in de lengte 
gerekt zijn, en beneden пп eens rond, 
somtijds ook een weinig spits eindigen. 
De zenuwen komen geheel beneden uit de 
basis te voorschijn, terwijl evenwel twee der- 
zelven steeds hooger uit het middelrif ontsprui- 
ten; zij zijn gemeenlijk verheven op de onder- 
zyde, en aldaar door netsgewijze vaten yer- 
bonden و‎ hare bovenkant is daarentegen geheel | 
glad, en daarbij glanzende; hare lengte be- 
draagt 6 tot 94, hare breedte 52 tot 52 duim. 
Tegen over het bovenste blad vertoont zich 
de linievormig-cijlindrische, iets overgebogene , 
aschgraauwe, 12 tot 2 duim lange vruchtkolf, 
die dikker is dan eene duivenveder, en door 
eenen korten , omtrent ¿ duim langen bloemsteél 
ondersteund wordt, 
PI- 
