Oost-Indische Pepersoorten. 197 
jonge plantje (p/umula) in denzelven omge- 
keerd, als het ware, opgehangen is, op zooda- 
nige wijze namelyk, dat de twee korte afge- 
rande blaadjes naar beneden of tegen het а/- 
bumen zijn gerigt, en het lange stompe wor- 
_teltje daarentegen rust tegen het middelpunt van 
het convexe bovenste gedeelte van den embryo. 
PIPER LONGUM, Linn. (*). ә 
P. caule fruticoso scandente, foliis inferioribus 
ovato - cordatis 3-5 nerviis, superioribus 
breviter petiolatis oblongis acuminatis basi 
oblique subcordatis obsolete 3-5 пегуііѕ 
et venosis coriaceis glabris, infra griseo-vi= 
rescentibus, pedunculis petiolo longioribus, 
spadicibus cylindraceis. 
_ Woonplaats. Deze struik wordt voorname- 
lijk nabij de stranden aangekweekt و‎ echter heb ik 
denzelven ook op den berg Salak aangetroffen. 
In het algemeen is hij bekend onder den naam 
van Tjabe prauw ook Tjabe arog. z 
Men zal vinden, dat het boven aangegeven 
karakter geenszins hetzelfde is, als dat, hetwelk 
in de systematische schriften is aangenomen, 
en ik beken, dat slechts de verzekering, die ik 
heb, dat deze struik de lange peper oplevert, 
di 
(*) Zie Fig. 19. 2.2. meer beneden zittende bladen, 
N 3 
- 
24 
