Oost-Indische Pepersoorten. 303 
de bladstelen, eenigzins naar het purper hel- 
lende, en van fijne haartjes voorzien. De 
overhangende vruchtkolven, van de dikte eenes 
pypensteels, zijn 5 tot 5 duim lang, somtijds 
eenigzins bogtig, en aan eene en dezelfde plant 
of enkel met mannelijke of geheel met vrouwe- 
ljke bloemen bezet. Men kan de mannelijke 
vruchtkolven terstond van de vrouwelijke on- 
derscheiden door een ranker voorkomen, zijn- 
de deze het vooral, die eenen aangenamen 
aromatischen reuk bezitten. De talryke kleine 
schubben van deze vruchtkolven zijn schild- 
vormig, van boven meer rondachtig, dan aan 
de benedenzyde, en geheel glad; aan de manne- 
lijken vindt men zijdelings daaronder twee bijaa 
zittende linievormige, tweevakkige antheren, 
die op zoodanige wijze aan de bloemkolven 
gehecht zijn, dat dezelye gedeeltelijk door de 
basis der hooger geplaatste schubben worden 
bedekt. De vrouwelijke vruchtkolven zijn daar- 
entegen iets korter en dikker; derzelver schub- 
ben zijn insgelijks rondachtig, doch meer vlie- 
zig, en naar het oranjekleurige overhellende, 
De kleine ovarien, met eene zaadpit voorzien, 
zijn elk op zich zelve aan de bovenste zijde 
van elke schub geplaatst, en hebben grooten- 
deels een vier-, zeldzamer een drieledig stig- 
ma, dat zeer fijn behaard is; zij stellen ein= 
delijk kleine geurige vruchten daar, die in de 
vleezige vruchtkolven geplaatst, en د‎ 
zamengegrocid zijn. 
