Oost-Indische Pepersoorten. 217 
dan oorspronkelijk de vruchtbeginselen, door 
welker verlenging dan ook de afwijkende lengte 
der vruchtkolven, boven door ons aangetoond, 
genoegzaam wordt verklaard. 
De schubben, van welke er eene aan de ба- 
sis van elk vruchtbeginsel ‘wordt gevonden, 
zijn schildvormig, rondachtig, vleezig, met 
door elkander verwarde haartjes bezet. De 
ovaria, zittende, ovaal, glad, bevatten een 
van onderen bevestigd ei. 
Het stigma bestaat uit 2 tot 5, zeldzamer 
4, korte, priemvormige punten. De rijpe vrucht 
is iets kleiner, dan eene peperkorrel, doch 
ovaler en rondachtiger, bezieachtig, rood, glin- 
sterende en ook op verre na zoo aromatisch 
niet, als die van onze Piper Cubeba, zitten- 
de dezelve op een kort, twee tot drie stre- 
pen lang steeltje. Door droogen nemen deze 
vruchten eene zwarte kleur aan, en de meesten 
vertoonen zich in dezen toestand kogelrond, 
anderen daarentegen met eene korte, stompe punt 
van boven. 
D. dnit 1 1 Ik ‚van beneden 
“met eene predic navelvlek жа overigens 
in de lengte gestreept. Het buitenste zaadvel 
is byna papierachtig , het hinnenste dun en vlie- 
zig. Het albumen is kogelvormig, van eene 
harde, meelachtige substantie, boven van eene 
0 5 
kleine 
