Oost-Indische Pepersoorten. 219 
Ook waren wij genegen, dezen struik voor 
eene jonge plant te houden van Piper longum, 
waartegen echter de plaatsing der zenuwen 
pleit, die bj deze soort meer neven elkander 
uit de basis der bladeren ontspruiten. 
De steel is van onder houtachtig, rond, van 
de dikte eener middelmatige pennenschacht, 
‚gestreept, glad, in 4 tot 8 duim lange gewrich- 
ten verdeeld, welke neven de aanhechting der 
bladstelen, even als bj Piper Betle, met 
worteldraadjes zijn bezet. De bladeren zitten 
op eenen ¿ tot $ duim langen bladstengel: 
eenige derzelven zijn hartvormig-rond و‎ anderen 
meer langwerpig, ı tot 2 duim lang, 2 tot 11 
duim breed, van boven glinsterende, van on- 
der groenachtig - wit. De bloeijende of yrucht- 
dragende plant heb ik niet gezien. 
PIPER MURICA T UM, Bl. (*). 
P. caule suffruticoso erecto, foliis petiolatis 
inferioribus subcordato-ovatis, superioribus 
oblongis basi subinaequalibus sub quintupli- 
usque ad septuplinerviis venosis supra hirsutis 
infra subrugosis et petiolis ramulisque dense 
pubescentibus, spadicibus breviter pedun- 
culatis erectis, fructibus subpedicellatis. 
?Рооп- 
۳ 
(*) Zie Fig. 28, 
