220 ; Monographie der 
Woonplaats, in bergstreken, vooral me- 
nigvuldig aan den berg Salak, waar dezelve als 
Sirie-tjoek bekend is. 
De 5 tot 4 voet hooge stengel is rond, min 
of meer houtachtig, van binnen echter spon- 
gieus; daarbij is dezelye hier en daar gebogen, 
en in weinige gevorkte takken verdeeld. 
De bladstengels zijn rond, uitgesleufd, be- 
haard, van onder met eene vleezige و‎ doch wel- 
dra afvallende omzooming; die der onderste 
takken zijn dubbel zoo lang, als de bovenste, 
bedragende hunne lengte 1 tot 11 duim. 
De stipula, welke zich tegen over de blad- 
stengels bevindt, is schachtvormig, zeer fija 
toegespitst, doch valt insgelijks snel af. Even 
zoo zijn ook de onderste bladeren aanmerke- 
ШК grooter en breeder, deels eivormig, deels 
naar het ovale overhellende, terwijl daarente- 
gen de bovensten reeds langwerpig zijnde, zich 
meer toegespitst vertoonen. Zij zijn van eene 
membraneuse zelfstandigheid, schoon reeds 
tamelijk dik, van boven met enkele haartjes 
bezet, en zwak glanzende; de ondersten zijn 
7 tot و‎ duim lang, en 51 tot 6 duim breed ; 
de bovensten integendeel 5 tot hoogstens 7 duim 
lang en doorgaans slechts 2 duim breed. De 
bloemkolven worden door eenen tamelijk dik- 
ken, behaarden, ¿tot 2 duim langen bloem- 
steel 
