е 
Oost -Indische Pepersoorten. 253 
PIPER SUBROTUNDUM,Bl. (*). 
P. pubescens, caule inferne radicante, foliis 
petiolatis oppositis ultimis ternis subrotun- 
dis ovalibusve aveniis infra convexiusculis , 
spadicibus terminalibus subsolitariis folio 
longioribus. 
Woonplaats, boven op den berg Tjerimai, 
aan oude boomen. 
Deze soort is deels met Piper brachystachyon, 
deels ook met P. portulacaefolium en P. ser- 
pillifolium verwant. 
Alle deelen dezer meer dan % voet hooge 
plant zijn met fijne haartjes bezet; van onde- 
ren echter zin de bladeren zulks meer dan 
op de bovenzijde. De stengel trekt min of 
meer naar het purperkleurige, is van de dikte 
eener duivenveder, met tegen over staande 
takjes. De onderste bladeren zijn aanmerke- 
ljk kleiner en ronder dan de bovenste, die 
ovaler en langer van steel zijn; derzelver snb= 
stantie is dik; zy zijn van boven somwijlen 
een weinig uitgerand (retusa), vlak of ook 
wel een weinig concave op de bovenzijde, 
lichtgroen en min of meer convex van achte- 
ren, tot? duim lang, еп slechts weinig 
smaller. 
De 
С Zie Fig. 39. 
