DE HYPOTHES. TRAGOED. GRAEC. ARISTOPH. BYZ. VINDICANDIS COMM. 17 
"TlgoAoyigeı dè ò CU, Yepanav '"Avyau£uvovos. 
Haec licet paullo verbosiora sint, tamen totum argumentum Aristophanis 
esse aio, cui vel longe sterilius argumentum Eumenidum vindicatur. Cum 
autem enarrationi fabulae ipsi commode interposuisset ££ wy (wgecBvrov) 
xai 0 xogos cwvicTaTo, poterat infra supersedere iis quae alias habet: I u 
onv ...., 0 d xogos cuvfoTuXxtv.... Ilis igitur occupatis prologi. perso- 
nam solam in fine supplevit, prorsus ut in arg. Septem factum est. Quorsum 
autem Jepanuv 'Ayautuvovos adiecerit, illustratur libro Laurentiano, in cuius 
indice personarum infra nomen Agamemnonis scriptum est: Osparwr "Ayaufu- 
vovos d mooAoyıgopevos, ovx; 0 und AiyicQov r Gels. Spectabant haec 
eo, ut Aeschylus ab Homerica narratione discessisse intelligeretur. In Odyssea 
enim Aegisthus custodem suum sibi conducit, h.l. oixorgsı) dovAos Atridarum 
aexovrı uua munere speculatoris fungitur. 
Ceterum mirum est, in Laurentiano argumentum deesse, hodie quidem. 
Nam cum extet in Wolfenbuttelano codice saec. XV ex Laurentiano ‘descripto, 
post illud tempus casu videtur perisse. Librarium enim Wolfenbuttelanum ex 
alterius classis codice supplevisse non credo: extat enim in libris Triclinianis. 
Similiter et personarum index et hypothesis Aiacis hodie in Laurentiano frustra 
quaeruntur: utrumque habet codex abbatiae Florentinae T, qui ex Laurentiano 
ductus est. 
Cum Choephororum atque Supplicum hypotheses interciderint, transitus 
ad Sophoclea dramata fieri potest. Et Aiacis quidem argumentum, doctum 
sane alque rerum uberiate excellens, nuper fuit qui Aristophanem auctorem 
habere iaceret. Credo, doctrinae exquisitae specie illectus ita statuit; quae 
fallax est, cum ne a Salustio quidem aliena sit. Aristophaneum ego morem 
desidero, quem una haec lacinia refert: 5 un ToU deadnaros &v TO 
vavotaguw moos Tf cxvá Tov Ailarros, Sed ea quoque mutila. Nam quod 
continuo sequitur comma: dasnoriws dè eise. mpoAoyigovoav Tz» An- 
„dy. , ita comparatum est, ut, quod nos sciamus, nihil habeat cum Aristo- 
phane commune. Porro etiamsi et illa o dà xogos cure ... abesse 
posse concedimus, quippe in superioribus non praetermissa (sregasyísera, dè 
Xogós De vavrGv), et doctrinam argumenti cadere in Aristophanem 
Hist. Philol. Classe VI. C 
