18 0) e i F.“ G. SCHNELDBYWINIGO9AAT .9:H1TO 
damus, tamen cum certa signa originis non compareant, a quo venerit largu- 
mentum. ab interpolatoribus Fam in medio relinquamus. _ 
5. .Bleetrae: 
, Yrorerrar wde repel Hail Opern. Tc. èv sl bic: MiXQOV iyo 
auror ovra xXfxjaca 1 HXÉxwrQu,-wríxa d marno ésOdgero, dedwre TQ 
roodei,ideisag un wal avrov xT&ivocu. à de nett er &vróv, eis Dux(da 
moas TOY Ergópiov' vüv ÒÈ peT &ixociv Ty Emaviov cur fs TEOSTO 
5 Agyos deierusw adto Ta Ae S 
H cv to óodu&ros vrt Ev ADE. “o * kogos rovers 
8E Emıkwplwr rag d kr. oe de c 0- maidaywyös Obo ov. 
Ea ‘potissimum, quae in fine sunt, auctorem suum redolent: reliqua in 
hanc tenuitatem culpa excerptorum gos jt eo magis dolendum, duo minus 
aliunde de tempore primum doctae Electrae constat. Ut T perspiciatur, 
quam male vel in Laurentiano | habita argumenta Aristophanis sint, afferam 
scripturam huius libri, quacum fere ne codex T Dindorfii. Ille igitur 
haec: dedwxe T TjoQs; O Hoνẽ,Dũm un x avróv one io cu. cw TQ TATEK 
Toopevs koti ó rgoXotyigaw: mokoßuras: maidarywyos O vroXEiJaEVOS | £t 
Vrrex 9 £uevos tiv "Ogéc Tay els 1 Doxidda moos: Drip, -nai vrroósixvüs 
,, Td EU Agye u ydo aros. xXédyas éx ToU. Agyovs: 0, made 
yuyos ÉQuysv xai did &ixoc. tav émavseKOgw sis TO "Agyos.9À (ex- 
punctum est) uer «urou fingit ing. vd Ev. VAR Salis apparet, duo 
argumenta. verbis paullum. v; 
Cum. Aldo, consentit B: librarius po cum n archetypi sui temeritatem vitare vellet, 
non, illepide xal GNA ante voc. Tgofeis . S0 de suo interposuit. dem 
cum APEPI, vitium Laurentiani in seqq. verbis: „ó Ümoxeinevos. xai, mex di. 
leres Tí» 'Ogéeruw . ita tollere conatus sit, ut à ra depuis vroreſleros 
rr Opera scriberet, abiecit quod sanum erat. Tu Umoreinevos xai deleto: 
nam priore „ vocabulo . exarato . librarius sentiens. peccatum ‚superaddidit xai 
imixSÍuevos: id enim. interpretatus erat perverse Vmoxeinevos, 
6. . Philoctetae; 
deest Dietro ix uit eis reren d ums FREIE xai 
STERNE ag EXÉrov gayT&tiav, 0$ HATA MOWTELCV KaAxavros, ws 
