32 F. G. SCHNEIDEWENIL.c 
hominibus. doctis tam Graecis quam Romanis Nee primarium fuisse ómnis 
litterarum historiae fundamentum. . 
Amplissimi operis octo qui emirposeit an Nnnchiäs „unde pri- 
mum tamen supra eliminavimus ad editionem Hesiodiam retractum, deinceps ad 
cognatam d u concinnandi operam gradum fecit. ` Qualem operam sceni- 
cis fabulis praestitam ubi ab Aristotelia aetate. repetiit vicissitudinesque huius 
generis litterarum docte illustravit, ultra tria illa argumenta (Antig. Med. Bac- 
charum) nominatim Aristophani attributa non assurgit, quippe qui vel dubitaret, 
an Aristophanes unquam vzo3Jéíce;s fecisset: rds éuuérgovs ad Tzetzarum 
Tricliniorumque aetatem deprimit. In hoc equidem assensus ‚res du 
tamen strenuo defendo ab Aristophane venisse. Fallitur Nauckius autem in 
eo, quod hypothesjum commentariorumque. Callimacheorum. di:cidium introducit. 
Quippe ditaverat Aristophanes praeceptoris rudimentum locupletioribus de sin- 
gulorum fabulis poetarum narrationibus. Quae hypotheses propter operis famam 
et suam praestantiam progressu temporis apponebantur editionibus poetarum 
ipsis, donec varie demutata ab ingenita elegantia. valde delaberentur, sed ut 
aperia tamen germanae manus vestigia resideant. 
Conseriptarum autem ab Aristophane. hypothesium imb testimonium 
quoddam, cui minus fidei habuisse Nauckium supra dicebam, extat in Et. M. 
p. 672, 27 0 Xuıgoßogss Aésyex mivanas, év ois cf avaypapal qoav TY 
ga li ron s our: KaAAuaxos o 0 ems moisi mivanas, év ois nocv 
ai avaypapai magd TÀy doxeiay' ois Er Nνν 6 YOA UUATIHOS EHH0e TO 
Tas vmoSÉces ray dgaudTwv. Haec verba, quibus ne Gaisfordii quidem 
copiae quicquam salulis. attulerunt, G. 8 Hist. Litt. Gr. I, 135 
(158 ed. alt.) ita redintegravit, ut ó Yαν Vis Age fro des repone- 
ret, cui coniecturae caleulum adiecit Welckerus Ll e., oblocutus est post 
A. Heckerum Nauckius. De verbis non pugnabo: sive addendum Aristo- 
phanis nomen sive non est, sententiam elicio hanc: Callimachus in usum ad- 
hibitis quae vetustiores: ex documentis litteratis contraxissent didascalicis in 
Iva suis dvéygexpe: Td. dgauare: his supervenit deinde- discipulus, qui 
dc u r ctvotsygerQais: uberiores adderet modérés: didascalicis enim prae- 
misit enarrationem fabulae et reliqua. .. Neque igitur facio cum Bernhardio 
verba mepa rdv doxaíev in moi" TOY doxaíav mutante: nam id et per 
