28 



Numero definitio staminum ad Sibbaldiamprpxime ac-, 

 cedens genus, stylorum natura et habitu peculiari recedens. 



In honorem diximus Johannis Horkel, physiologiae pre- 

 fessoris Berolinensis, qui, omnium certo consensu, sum- 

 mis nostri aevi adnumeraretur botanicis, nisi gazam im- 

 mensae suae eruditionis profundaeque naturae et vegeta- 

 biliüm cognitionis scribendo patefacere cunctaret. 



, SIBBALDIA. 



1. Sibbaldia procumbens L. 



Sibbaldia procumbens et parviflora Willdenow. 



Unalasclicae Aleutorum in montium jugis verticibus- 

 que haud infrequens. 2\.. 



Specimina nostra plantae variabilis valde sunt stri- 

 goso-pilosa. Caucasica (Fl. Taur. Cauc. Marsch. Bieb. 

 li p. 2b7, S. parvifiora Willd. (specimina Adamsiana Cau- 

 casi septentrionalis) Hb. TVilld. n. 6305 fol. 2.) pilis 

 subsericeis mollioribus canescunt, nee unquam supera £a- 

 eie foliorum omnino glabra, vel in Alpibus nostris, vel 

 in Lapponia, vel in Islandia oecurrit, plus minusve sem- 

 per strigoso-pilosa. Islandica et Lapponica inprimis ad 

 nostram accedunt. 



AGRIMONIA. 



1. Agrimonia repens L. 



In Promontorio bonae spei ad Hanglip Julio 1821 

 florentem legerunt Mundt et Maire. 2|. 



Non possumus quin conjungamus cum vulgari horto- 

 mm incola, Agr. repenti Armeniae, ut dicitur, incola, hanc 

 stirpem Capensem, in qua et maxima industria nullam 

 distinguendi rationem oflendimus. 



2. Agiumonia Brasiliae meridionalis villosa, a Sello- 

 wio missa, ab omnibus reliquis florum parvitate et totius 

 plantae eximia densissimaque villositate longe recedit. 



