12 



misve foliaceo, in mucronem interdum contraeto, incano- 

 tomentosae, aculeis subtilibus crebris armatae, Ins in aliis 

 speciminibus rarescenübus. Petala obovata, h\ lin. circi- 

 ter longa, latiora aut angustiora. Fructum non vidimüs. 



d) brasilienses. 



7. Rubus urticaefolius Poiret Enc. bot. 6. p. 246. 

 In nemoribus montium Serra d'Estrella prope Joze 



Diaz, Martio 1823 florentem fructiferumque legit Beyrich, 

 e Brasilia quoque aequinoctiali misit Sellow. ff. 



Poivet stirpem descripsit Peru an am (specimina Dom- 

 beyana - herb. Juss.), cujus descriptio in plantam Brasilien- 

 sem belle quadrat. Folia tarnen in nostris rarius magni- 

 tudinem atiinguni quam suae specici tribuit auctor. No- 

 men parum congruens; foliola ovata, acuminata, rarius in 

 nostris subcordata, minute argute subsetaceo-serrata, sub- 

 tus nervosa, ineano-tomentosa, supra viridia atque levis- 

 sime pubescentia, Urticarum foliis non apte aequiparantur. 

 Praeter setas rufas, rigentes, patentissimasque ramos ob- 

 ducit pubescentia tenuissima, in paniculae ramificatione 

 eo densior, quo altius versus calyces adscendit. Calycis 

 laciniae utrinque incano-tomentosae, ereetae, fruetus et 

 maturi basin includunt. Elegans et formosa species; flo- 

 res fruetus que minuti, quam in eunetis indigenis Rubis 

 minores ; panicula composita amplissima. — 



8. Rubus discolor. Weihe et Nees Rubi germ. t. 20. 

 A Rubo discolori Weihe non valemus distinguere: 



1) specimina, quae amicissimus Ehrenberg in littoribus II- 

 lirico-dalmaticis collegit: Rubus fruticosus e dalmaticus 

 Traft. Mos. — 2) specimina, quae ipsi legimus Tenerif- 

 fae, Rubus fruticosus Link (ex parte quidem) speeimem 

 etiam ßroussonetii in Herb. Wildenow. n. 9902 sub no- 

 mine R. fioribundi. — 3) specimina, quae in Brasilia me- 

 ridionali prope urbem Montevideo legit Sellow. — Indo- 



