Descriptio auctoris 1. c. in nostram planlam quam 

 optime quadrat, iconem non vidimus, exemplari anglico 

 deficiente in nostris bibliothecis ; monendum tarnen: nos- 

 tram plantam foliis radicalibus glabris ciliatis esse instru- 

 ctam; ciliae e pilis crebris, erectis, simplicibus, brevibus, 

 albis constant, qui oculum, armatum saltem, efiugere ne- 

 queuni, de quibus ciliis cum tacuerit ocuiatissimus auctor, 

 suae plantae demisse credendum. 



4. Sieversia humilis R. Brown in Verm. Sehr. 1. p. 

 392 et 460, Suppl. to the Append. of Parry Voy. p. 

 CCLXXFI. et CCCVIIL 



Legimus in alpestribus insulae Unalaschca. 2^« 



Indescriptam R. Brownii speciem e patria atque e rii- 

 mia cum praecedente affinitate recognoseimus, differt im- 

 primis majori pubescentia, petiolos nervosque phmarum 

 oecupante et in paginam utramque transiente. Ciliae mol- 

 Kores, longiores, subvillosae; caules ad basin usque pu- 

 bescentes. Folia sunt densiora, pinnae latiores, majores, 

 obtusiores, magis approximatae, subimbricatae. Quae om- 

 nia nobis valde variabilia yidentur; species certo nimis 

 affinis, quam ipsi pro varietate non habere, vix essemus 

 ausi, ex auetoritate tanti botanici reeepimus. — 



RUBUS 3 



a) aretici. 



1. Rubus spr.ctabilis Pursh FI. Am. sept. 1. p. 34S 

 /. 16, R. ribifolius Schlecht, pat. in Hb. Willd. SuppV. 



*) Genus vastum, numero specierum vix minus quam Rosa super- 

 biens, per omnem orbem terrarum disiectum, specierum affinitate in- 

 tricatissimum. Germaniae Rubeta iconibus descriptionibusque virorum 

 illustrissimorum >^ei}ie et Nees illustrantur, totius Europae non mi- 

 nus insignia, nulluni sibi hueusque vindieaverunt fautorem, extranea 

 ubique terrarum degentia, ä peregrinatoribus neglecta et spreta, certo 



