547 



est pilosus, in aliis magis, in speciminibus Sellowianis per 

 terfiam longitudinis partem maxime pilosus. Stamina per- 

 fecta in omnibus numerantur sex; rudimenta abortivorum 

 in quoque fere specimine diversa sese praebent; in aliis 

 (H. hexandra et nitida 1. Hb. W, et Sellowianis) incon- 

 spicua, margin e staminifero in postica parte subedentulo; 

 in aliis (H. nitida 2 Hb. W.) dentiformia ; in aliis (H. ne- 

 morosa et scandens Hb. W.) elongata, capillaria, inter se 

 nulla lege inaequalia. Quinarius utriusque perigonii nu- 

 merus et stamina perfecta , 6 , ut quatuor aborliva acce- 

 dant, postulant; horum rudimenta vero non semper in 

 conspectum veniunt, ipsa magis evolula et conspieua ra- 

 rius quatuor, saöpius tria, nonnunquam duo tantum obser 

 vabantur. 



Glandulas pedicelloram recte pro bracteolarum cica- 

 tricibus habuit celeberrimus auctor, ipsas bracteolas in om- 

 nibus observavimus speciminibus minimas, apice barbatas; 

 pedicellos longiores, 4 — 5 lin. longos, patentissimos , in 

 ipsa hexandra 4. lin. longos. 



Racemo terminali solitario accedunt interdum racemi 

 vix duobus plures e summis axillis. Racemi 4 — 5 poll. 

 longi e floribus ad octoginta usque coriStanl, in specimi- 

 nibus Sellowianis breviores 12 — 20 flori. 



Folia 3 pollicaria longioraque, 15 lin. lata latiora- 

 que, ovata oblongave, semper obtuse acuminata; in aliis 

 (H. hexandra et nitida? Hb. W. et Sellowianis) subtus et 

 praesertim juniora quasi tenuissime granulata et scabrius- 

 cula, haec etiam magis pilosa; in aliis (H. nemorosa, scan- 

 dens, nitida 1 Hb. W.) fere laevia et glabra. 



H. nemorosa et scandens ab ipso indagatore Siebero 

 Hoffmannseggii dignoscuntur habila, haec ad aquas eres- 

 cens frutex est scandens, illa in siccis sylvarum frutex 

 erectus, minime scandens. Qui status diversi diversa a 

 statione pendere videntur, nullis praeterea differentiis e 



