555 



SCROFULARINEAE. 



Haud ex ordine generum Scrofulinearum tradimus pan* 

 tem majorem, reliqua sequenti fasciculo una cum con- 

 speclu geographico inseremus. Prodromum Scrofulinearum 

 auctore Wydler nondum vidisse dolemus, quo accepto in 

 sequente laboris nostri parte generum dispositionem et 

 novorum characteres lutius proponere possumus. 



SÄRMIENTA. 



1. Sarmienta repens R. et P. Gen. flor. Per. et Chil. 

 p. L, Flor. Per. et Chil p. 8. t. 1. fig. b. 



Urceolaria foliis carnosis scandens Feuill Per. <3, 

 p. 69. t. 43. ' 



Urceolaria chilensis Mol. Chil p. 277. 



In nemoribus et Myrteiis circa portum Talcaguano 

 Chile in arborum Iruncis muscosis scandens et radicans 

 obviam nobis venit florifera, nee fuit nobis dalum, fru- 

 ctu deficiente maturo, inier auetores discedentes exor« 

 tarn de fruclificatione litem componere. Quae ipsi in oya- 

 rio jam intumescente observavimus cum neutro conveniunt. 

 Dubiam ergo stirpis pulebrae atque elegantis relinquimus 

 affinitatem. 



Ovarium biloculare, loculis mulliovulatis , ovula ellip- 

 tica sat magna; quae omnia a Scrofularineis haud ablior- 

 rent. — Pedunculi axillares, pseudoterminales, nonnun- 

 quam etiam axillares oppositi, rarius biflori, cum autem 

 sint , bracteolae pedicellos suffulciunl. Male in icone 

 Flor. Per. sunt adumbrati. Folia, praesertim juniora, sae- 

 pius apicem versus unidentata 5 bidentatave. Fructus reco- 

 gnoscendus. 



Ex iconum, et descriptionum comparatione aecuratiori 

 cum planta nostra nullum oritur dubium, quin omnes au- 



