145 381 



Pedes parium quattuor posteriorum breviores, setis perpancis instructi; luiiculo 

 secundo lato, avticiilis mediis angido exteriors minus dilatato; pedes quinti paris pedibus 

 sequentibus nonnihil breviores. . 



Segmenta 5 anteriora caudæ breviora, duo anteriora minus arcuata, omnia præter 

 segmentum pri/num prope marginem posteriorem nodulis et impressionibus multis (in 

 segmento quinto paucioribus) instructa. Segmenta tertium, quartum, quintum excavatione 

 media, ante evanida, postice paulum profunda, sat lata ornata, in medio excavatione tarnen 

 perpaulum carinata. Segmenta in femina ovigera setis brevioribus instructa, in mare (et 

 verosimiliter in speciminibus junioribus) subnuda. 



Segmentum ultimum caudæ breve, tertia parte latins quam longius, utrinque in 

 medio latere incisum; apex anguste rotundatus, spinis 4 armatus; dorsum nonnibil con- 

 vexum, prope basin ad latera versus latins Impressum, in medio paulum impressum et in 

 fundo bujus impressionis per longitudinem carinatum, areis duabns longitudinalibus bre- 

 vissime setosis ad apicem versus ornatum , in femina præterea setis nonnullis ubique 

 remotius sparsis. Pars dimidia posterior marginis ciliis plumosis sat longis instructa. 



Uropoda breviora, caudam nonnibil snperantia, ciliis bene evolutis instructa; ramus 

 interior ramnm exteriorem paulum superans, latus, margine postero-interiore valde excufVato. 

 spinis compluribus instructo, apice acuto, nonnihil producto; ramus exterior sat angustus, 

 apice bifido. Scapus angulo inferiore non ad medium ramum interiorem producto. 



Color flavescens vel brnnneus, in dorso pnnctis et maculis minntis nigris plus 

 minusve infnscatus. 



Appendix mascnlina longa, angusta, ad basin rami afflxa, ramnm perpaulum 

 superans, ad mediam angnstata, apice aciito. 



Forekomst. St. Thomas og «Vestindien», 7 Ex. (Krebs); St. Croix, 1 Ex. 

 (Ørsted); «Vestindien?» henved 200, for største Delen ikke voxne Ex. (Grensund); 

 «Vestindien», 20 Ex. (Hohlenberg, givne g.f.'P. E. Müller) ; Reialejo (Mellem-Amerika), 

 1 Ex. (Ørsted). 



Materialet af denne udmærkede Art er saaledes stort, men for største Delen ikke 

 synderlig godt konserveret, og de fleste Exemplarer ere ikke voxne. 



Allerede paa halvvoxne , omtrent 5,4""" lange Hanner begynde de 3 Horn at vise 

 sig som ganske smaa Forhøjninger, og tiltage saa jævnt i Størrelse efterhaanden som 

 Dyret voxer. Saadanne halvvoxne Hanner have allerede en fri og tilsyneladende vel ud- 

 viklet Appendix masculina^ men den naar ikke fuldt ud lilSpidsen af Pleopodens. Indergren, 

 og den synes at bevare denne Længde indtil Dyrets sidste Hudskifte, efter hvilket den 

 naar lidt udenfor Indergrenens Ende. 



Tidensk. Selsk. Skr., 6. Række, naturvidensk. og mathem. Äfd. V. 3. 49 



