19 
: a E GOURLIEA Gill. 
74. Gourliea chilensis Clos. 
S. Pedro de Atacama, incolis Chañar. 
CAESALPINIEAE. 
CAESALPINIA Plum. 
75. Caesalpinia aphylla Ph. 
O. fruticosa, ramosissima, glabra; ramis erectis, teretibus, glandulosis, omnino aphyllis; floribus 
per corymbos brevissime pedunculatos, paucifloros ad apices ramorum dispositis; pedicellis bre- 
vissimis; staminibus subrectis, petala lutea aequantibus; leguminibus compressis, monospermis. 
Frequens in valle Tamarugal dicto provinciae Tarapacá, in Quebrada de Tibivilche; ab inco- 
lis hispanis Retamo vocatur. 
Frutex 2 m. altus, habitu Spartio junceo similis. Rami 20 cm. longi, basi vix 3*/, mm. crassi, 
virides, loco foliorum nodulis parvis muniti, nec non glandulis minutis ferrugineis lente quaerendis, 
sicci substriati. Flores numerosissimi; pedunculus communis vix 5 mm. longus; bracteae mullae; 
pedicelli 4 mm. longi, calyx 5, petala 11 mm. Discus sepala e viridi lutea gerens valde manifestus. 
Staminum filamenta virescentia, villosa. Calyx et petala diu persistent et legumen ovatuam pubes- 
cens occultant. 
HorFMANNSEGGIA Cav. 
76. Hoffmannseggia falcaria Cav. 
Prope Antofagasta in altitudine 3570 m. s. m. lecta. 
"77. Hoffmannseggia andina Ph. 
H. suffruticosa; caulibus humilibus, superius glandulosis, glandulis stipitatis; foliis bipinnati- 
fidis; pinnis binis cum impari; petiolis petiolulisque glanduliferis; foliolis c. 7jugis, oblongis, ob- 
tusis, subimbricatis, glabris; calycibus pubescentibus; leguminibus falcatis, pubescentibus et 
glandulosis, ciliatis. 
H. falcaria var. andina Ph., An. Un. Chil. 1870, H, p. 170 aliorumque. Quebrada de Paipote, 
Breas, Pasto largo etc. (aliisque locis Andium). 
Caulis vix unquam 8 cm. altus, modo 34 folia gerens, inferne dense puberulus, superius 
glaber et glanduliferus. Petioli modo 2 cm. longi, pinnulae valde approximatae, 13 mm. longae, 
foliola 4 mm. longa. Calyx 7 mm., corolla 10; legumina 25 mm. longa, 6 mm. lata, glandulis 
magnis, sessilibus, satis distantibus obsita; etiam calyx glandulosus. — Praeter habitum, folia 
brevius petiolata etc. ab H. falcaria satis differt: caule superius, petiolis, calyce, leguminibus glan- 
dulosis, legumine breviore, seminibus paucioribus (circa 10). 
78. Hoffmamnseggia Dólli Ph., An. Un. Chil. 1872, p. 710, var. minor. 
Prope Sitani in provincia Tarapacá lecta. 
Planta omnibus partibus minor et tenuior quam typus 1. c. descriptus. 
79. Hoffmannseggia ternata Ph. 
H. glabra, glutinosa; caule vix suffruticoso, decumbente, diffuse ramoso; foliis glandulosis, 
longe petiolatis, ternato-pinnatifidis; foliolis cujusve pinnulae c. 15jugis ovatis. 
| ds 
