251. Eritrichium diplotrichum Ph. 
E. perenne, multicaule; caulibus ramosis pilis albis appressis dense tectis et praeterea setis 
patentibus armatis; foliis anguste linearibus, dense verrucosis et albo-setosis; spicis innumeris 
axillaribus terminalibusque; calycibus densissime luteo-setosis; floribus minimis. 
Inter Antofagasta et Calalaste lecta c. 3600 m. s. m. 
E radice lignosa, rufescente 3 mm. crassa, usque ad 10 caules surgunt, 10—14 cm. alti, usque 
ad inflorescentiam sat dense foliati; foliis internodia aequantibus, et e quavis axilla ramulum flori- 
ferum, jam indivisum, jam iterum divisum proferunt. Folia colli confertissima, 17 mm. longa, 
2 mm. lata, caulina minora; verrucae albae, e quibus setae foliorum nascuntur, confertissimae. 
Flores infimi saepe folio parvo fulti. Calyx 3 mm. longus, hispidissimus, pilis flavis. 
Var. f. humilis. 
Multicaulis, vix 7 cm: alta, foliis caulibusque nigricantibus; calyce paullo longiore, minus se- 
toso, foliis pilis mollibus confertioribus loco setarum vestitis. An potius species propria? 
252, Eritrichium axillare Ph. : 
E. perenne, multicaule, totum setis albis subappressis canescens; foliis linearibus, radicalibus 
verrucosis; floribus fere a basi caulis nascentibus, plerisque axillaribus, inferioribus distantibus, 
involucratis; calyce parvo, flavo-setoso; corollis minimis. 
Inter Breas et Lacum salsum lectum. 
Radix simplicissima, pallide rufescens, 7 cm. et ultra longa. Caules raro 10 cm. superantes. 
Folia radicalia rosulata, 16 mm. longa, 1'/, mm. lata. Jam in altitudine 2'/, cm. flores axillares 
incipiunt, et foliis minutis, 3—4, calycem aequantibus involucrati sunt; inferiores c. 4 mm. inter 
se distant, et eorum folium florale 16 mm. longum. Calyx aegre 3 mm. longus. — Species flori- 
bus axillaribus insignis. 
253. Eritrichium debile Ph. 
E. annuum, erectum, parce ramosumn, pilis patentibus hispidulam; caule tenui; foliis alternis 
late linearibus, obtusis, radicalibus minoribus in petiolam attenuatis; spicis geminis cum flore in 
dichotomia sessili; pedunculis longe denudatis: calycis setis albis, longis, sed sparsis; corolla parva, 
diametri 2 mm. 
Ad Paroma lectum, circa 3800 m. s. m. 
Radix simplicissima, vix 1 mm. crassa, rufescens. Caulis cum foliis viridis, 17 cm. altus, hasi 
vix 1*/, mm. crassus, mOX Tamosus, paucifolius, foliis nempe circa 8, inclusis radicalibus, inter- 
nodia superiora foliis longiora. Folia maxima in medio caule conspiciuntur, 28 mm. longa, fere 
4 mm. lata. Pedunculi demum valde elongati, aphylli, flos infimus 22 mm. a divisione pedunculi 
communis distans; calyx vix 3 mm. longus, laciniae, setis non obstantibus, virides. 
254. Britrichium microphyllum Ph. 
E. annuum? perenne? multicaule, humile; caulibus simplicibus, filiformibus, strigosis; foliis 
minutis (aegre 7 mm. longis), linearibus obtusis, setosis, demum albo-verrucosis; spicis terminali- 
bus; calyce setis flavis horrido; corolla minima. 
In provincia Tarapacá prope Chismisa repertum. 
Unicum specimen suppetit.. Radix simplicissima, 7 cm. longa, 16 caules emittit, omnis aetatis, 
adultiores 10 cm altos, pluresque praeterea nascituri conspiciuntur. Folia majora modo 7 mm. 
8 
