440 



Erwin Schulze, 



[9] 



Baldo liabcmus, et saxifragne albae petreae nomine, Poiia 

 in 8U0 Baldo exliibait: idem praeterito anno D. Furerns, 

 nomine Daetyliobotani sive Saxifragae petreae seniper- 

 virentis misit, quod in ea Harcjniae parte, qua Buda fliiviiis 

 offieinas Eubelandieas alluit, totos scopnlos obvolvere scribit. 

 1840 Wällboth, Linnaea v. 14 pl 15: Saxifraya 

 caespitosa L. 



1862 Ihmisch, Progr. Gymn. Sondersh. p. 56 adn. 206: 

 Saxifraga caespitosa. 



1888 A. Schulz Aorist, litt, nordtbür.j p. 8: Saxifraga 

 decipiens Elirb. 



RHODOPIIYTA. 



j 



Trifoliiim, spadiceiwi L. 



III. Trifolium montanum lupulinum: boc ramis [140, 1 

 est eubitalibus, glabris: foliis rarioribus, parvis, subrotundis, 

 levissime dentieulatis, longissimis pedicnlis donatis: ranii 

 fastigio, capitulum lupuli forma, sed oblongum, ex flosciilis 

 spadieeis compositum , insidet : quod in montibus supra 

 Ilfeldam provenit, ubi D. Furerus collegit et transmisit. 



1763 LiNNAEUS sp. pl., ed. 2, p. 1087 sp. 40: T. spadiceiim. 



1840 Wallkoth, Linnaea v. 14 p. 15: T. spadicemn, 



1862 Ikmisgh, Progr. Gymn. Soudersb. p. 56 adn. 206: 

 T. spadiceiim. 



1888 A. Schulz Aorist, litt, nordtbllr., p. 8. 



Astragahis exscapus L. 



L Clcek montanum axav7.ov: radiee est longa; [147,2 

 in profundum, nisi fissilium lapidum interventu probibeatur, 

 deseendente; a qua exurgunt pediculi palmares, tenues, 

 hirsuti, utrinque foliis duodenis, et pluribus subrotundis, sed 

 nonnibil, quam in Cicere satiyo^) longioribus, margiuibus 

 birsutis, modo aequaliter, modo inaequaliter ex adverso 

 naseentibus, folio tamen extremo impari, vestiti: Aosculi ad 

 radicem oblongiusculi, pallidi, forma ad florem Loti tetra- 

 gonolobi"^) accedente: bis succedunt siliquae praetumidae, 



^) Cicere arietino L. 



^) ? Tdragonolöhi purpurei Münch. 



