Aen den goedtwilhgen 
CESSER 
Oewel den menfch na Godts beeldt, 
ende op het eynde der wercken Godts, 
alseen kort begrijp des weerelds ghefchapen 
zijnde, door het verval indefonde, in groote 
elende niet alleen, maer oock onwetenheyt 
felfs van natuyrelicke faecken ghekomen is. 
Nochtans is in ons noch over-gebleven foda- 
nigen licht ende bequaembeyt, door welcke 
wy met neerftich onder-foeck ende opmerc- 
kinge, uyt de gefchapene ende fichtbare din- 
gen connen verftaen ende bemercken ‘tgene 
anderfints in-Godt onfienelick is Rom. 1.na- 
melick fijne ondoorgrondelicke wijsheydt , 
goedtheydt, macht , ende foo voorts. Ende 
gemerckt de eere Godts is het uytterfte eyn- 
de aller faecken , ende d’erhalyen den voor- 
naemften plicht der menfchen ; foo heb ick 
na mijn vetmoghen و‎ oock getracht yets uyt 
te vinden dat tot dat eynde mochte dien- 
ftich wefen. Ende fiende dat vande hemelen, 
fterren, gewaffen, dieren „de geftaltedes we- 
telds, der menfchen: item van Goddelicke, 
3 (c) na- 
