NaTURALIS 99 
XLVI. BEVINDINGE., 
Ds worm ghebruyckt tot fijn 
voedtfel cenighe kleine dierkens 
diemen groene luyskens noempt ; 
welcke de vetticheydt vande roofe- 
bladeren eten. Soo dat het allefints 
blijckt , datter niets fo klein of foo 
groot is, of het heeft fijn vyandt. Met 
het dickfte eynde van. fijn lijf houdt 
fich defen worm vaft, ende met het 
dunfte eynde *t welck fijn fnuyt is, 
daer taft en flingert hy mede aen al- 
len zijden, om te voelen of hy eenige 
vande gemelde dierkens gewaer kan 
worden. Ende als hy wat kan krij= _ 
gen, foo heft hy fijn {nuyt om hooge; 
op dat de dierkens haer nergens aen 
fouden vaft houden, ende dan fuygt 
hyfe droogh uyt, tot datter nicts over 
G 2 en 
