136 METAMORPHOSIS 
ende hoe fich de wormen wronghen 
en draeyden, fo hielt hy fich ganfch 
fil fonder eenige beweginge, tot dat 
hyfe 
lucht ghevonden worden , onftaen gemeenelijck uyt 
gebreck van voedfel, ende daerom wordenfe meeft 
ghefpeurt tuflchen de dieren die ontent de {elfde 
laetfen verkeeren, eneenderley voedfel gebruycken 
of de gene die d’een d’ander tot fpijfe dienen. Ja door 
' ghebreck van voedfel , fullen dickmael de dieren van 
een foorte tegen malkanderen vechten, ghelijck inde 
zee kalveren te fien is; ja fomtijts deen dander very 
flinden. Maer als de dieren overvloedt van voedfel 
hebben, fo vechten fy fo veel niet regen malkandee 
ren ر‎ maer leven dickmael feer vreedfamentlijck, ge- 
lijck breeder by Ariftoteles te lefen is in fijn negende 
boeck vande hiftorie der dieren cap.1. d’erhalven ach; 
ten wy het vooreen fabel, dat tufichen de wolven en 
fchaepen (gelijck eenige meenen)een verborgen antia 
‚pathie ofte tegenheyt ende haet of af-keericheydt zy; 
‘dan alleenelick dat de wolven de fchaepen beminnen 
om teeter, ende tot dien eynde vervolghen, niet uyt 
haet tegen de fchaepen, maer liefde tot haer felven, 
Uyt dele fabel fchijnt oockeen ander verfonnen te 
zyn, namelijck, dat alfmen op twee trommelen flaet, 
_daer van de eene met een fchaeps vel , ende de ander 
met een wolfs vel over-trocken is, dat dan de trome 
mel met het fchaeps-vel overtrocken , geen gheluyt 
en geeft. 
Maer dit wort echter van velen voor waerachtich 
ehouden, ende (fomen fegt) door de ervarentheyt 
evefticht; dat de honden die menfehen vervolghen 
y 
