XXII LICH. SEDES DISTRIB GEOGR. 



sequuntur maritimas , quales sunt : Roccellae , Parmelia 

 aquila, Cornicularia flavicans. 



Singularis tandem res , cujus rationera explicare non 

 valeo , ea est , quod in Pyrenteis orientalibus iu genere , 

 in specie vero in amoenissima valle lateri boreali montis 

 Canigou subjecta, supra vicum Vernet, arborum trunci 

 lichenibus fere omnino carent , dum rupes et saxa circum- 

 jacentia lichenum frondosorum, qui vulgo in arboribus 

 habitant, feracissima sunt , exempla sunt: Parmelia caperala, 

 obscura , quercifolia. 



Summa igitur eorum , quae modo de lichenum sede 

 atque distributione geographica diximus , haec est : nullam 

 plantarum familiam , praeter muscos , adeo per omnes locos 

 et regiones divulgatam inveniri , quam lichenes. NuIIa enim 

 terreni , nulla arborum et lignorum , nullaque lapidum 

 species, loci neque aperti, neque umbrosi , neque aprici, 

 neque roridi , neque infimae regiones , neque altissima , 

 quae nives perennes hospitio excipiunt , montium cacumina , 

 neque ulla coeli declinatio lichenes excludit 5 regiones vero 

 nebularum feracissimae , ut alpinae et maritimae , vera 

 lichenum palria sunt : iia ut eorum ibi tum specierum 

 varietas, tum speciminum copia maxime abundans inveniatur. 

 Rupibus denique terraeque nudae lichenes muscique primum 

 praebent vegetationis stratum ; ubi enim nullum aliud in- 

 venitur plantarum vestigium, liehenes occurrunl muscique, 

 ttam et terra nivibus aeternis rorida , imo aeria montium 

 cacumina , glaciales moles longe superanlia , solos alunt 

 lichenes muscosque. 



§, 6. Virorum doctorum de lichenim sludio merita. 



Ex iis , quae hucusque de simplici tum externa tum 

 interna lichenum structura , de corum vita nisusque formativi 

 vicissitudine diximus , concludi facile potest , accuratiorem 

 eorum cognitionem multis magnisque laborarc difficultatibus. 



