DAS CARMEN DE BELLO SAXONICO. 
Talibus auditis, constanti pectore fortis 
Rex jubet ad sese Saxonum quemque vocare 
Conditione sub hac: si se velit et sua salva. 
Nescia mens hominum) spectans instantia tantum, 
Quot mala vitares, si provida vivere scires! 
Hi modo gauderent, si regia jussa fuissent ` 
Sectati; solvisse dolent semperque dolebunt?). 
Ut perspexit eos rex nolle venire vocatos, 
Sex ibi castellis multo munimine? firmis 
Praesidia imposuit?), victum quoque largiter addit. 
Ipse rebellantes acies? ducturus in hostes, 
Ibat, uti propere conduceret arma virosque. 
Saxonum populus digresso rege superbus, 
Ante? sibi vetitas? gaudet cumulare rapinas; 
Leges^, jura, magistratus, fas excidit omne; 
Ecclesiae, viduae, pupillus et advena quisque), 
Nuper desueti, vim sunt jam denuo passi. 
Sic indiscrete pravi rapiuntque ruuntque ?). 
Nec") minus interea circumdant milite castra 
Regia, praesidiis quae sunt commissa relictis. 
49 
80 
85 
a) multo: munimine 2. b) aciem 2. c) Diese Verse stehen in umgekehrter Ord- 
nung 1. 2. 
d) ventas 1. 
1) Aen. X, 501: Nescia mens hominum fati. 
2) Lucan VI, 302: dolet heu semperque dolebit. 
3) Sal. Jug. 47 und ófter: praesidium imposuit. 
4) Den advena neben viduae und pupilli als zu schützen, nicht zu unterdrücken, 
nennt Exod. 22, 21. 22. 
5) Aen. IV, 581: rapiuntque ruuntque. 
6) Aen. I, 633 und öfter: Nec minus interea. 
Histor.-philol. Classe. XV. 
G 
