135 
140 
145 
150 
155 
G. WAITZ, 
Quod precium dederis tu quodque receperis, una 
Si pensare velis, tibimet furuisse videris. 
Non lapides castri tantum, non ligna dedisti; 
Vile capis precium, dans carius omnibus unum, 
Quo sine semper eges, quod habens ditissimus esses. 
Perfide sic certas miles, sic credita servas. 
At tibi dissimiles referent per tempora laudes 
Hi? quibus Arcipolis fuerat commissa trecenti P, 
Quos merito longum virtus et fama per aevum 
Insignes faciunt, si!) quicquam carmina possunt. 
Milia Saxones ex se bis dena legentes, 
Arcipolim circumveniunt sua castraque. ponunt, 
Arcem quo capiant armisve dolisve retractant. 
Nunc castellanis fontes et pabula temptant 
Claudere, nunc dictis?) illos mulcere dolosis, 
Hic quoque confisi convincere ^ viribus auri. 
Verum nunc talis labor est absumptus inanis. 
Nam via nulla dolis nec prosperitas patet armis: 
Regius iste fidem miles non comparat auro. 
Quam sit in arma potens, jam? gens Saxonica sensit. 
Dune" licet hostiles circumdederint legiones, 
Non petitur, sed sponte petit! tot milia fortis. 
Hinc equites lecti descendunt arce ducenti. 
Insignes animis, nitidi fulgentibus?) armis; 
In castris resides) et nil hostile timentes 
Hostes invadunt, et bellica signa?) canebant. 
Saxones subito stupefacti corda") periclo 
a) Haec 2. b) trecentos 2. c) devincere 2. d) Jam 1. e) Nunc ?. 
1) spontet perit 1. 
1) Aen. IX, 441: si quid mea carmina possunt, und ebenso II, 193. 
2) Aen. V, 464: mulcens dictis. 3) Aen. VI, 861: fulgentibus arm!* 
4) Aen. VI, 814: residesque movebit. 
6) Aen. V, 643: stupefacta que corda. 
5) Aen. X, 310: signa canunt. 
