40 
45 
50 
55 
60 
65 
G. W AITZ, 
Astringantque fidem, se regem commonituros , 
His ut jus patrium reddat, commissa remittat; 
Si nollet, se justa petentibus haud nocituros. 
Sed quibus inducti? primates artibus illi 
Genti consensum tunc praebuerint scelerosum, 
Hoc alias patefit, mihi vita salusque supersit !); 
Nunc juvat ire viam directo tramite?) coeptam. 
Principibus cunctis sic in contraria versis, 
Fortis rex, patria virtute nitens et avita?), 
Non sua fortunae subjecit colla superbae; 
Maluit cum? paucis multorum victor haberi, 
Quam cedens^ multis tanto caruisse triumpho. 
Quid tibi nunc veteris prodest? sollertia fraudis, 
Effera Saxonum gens? quae tibi commoda rerum 
Confert? Num scelerum poenas‘) vitasse putabas? 
Rapta tene, secura sede, rape plura: licebit. 
Forsan decisis rex inclitus haesitat alis, 
Cum paucisque tuas formidat adire phalanges. 
Accipe, quas illi laudes hac fraude parasti, 
Per quam multorum pauci sumpsere triumphum , 
Qua sine paucorum cessisset gloria multis. 
An praestat multis multos an vincere paucis? 
Pauces majori levat haec victoria laude; 
Nam si sint plures, daret his divisa minorem. 
Tale et^ omne bonum minus est in plura diremptum f 
Collige jam, quid te contra reputando sequatur; 
Nam si victores extollit gloria paucos, 
a) indocti 1. b)in1.2. c) caedens 1. d) proderit 1. e) tibil. f) direptum 2. 
1) Georg. III, 10: modo vita supersit. Phars. V, 685: vita salusque 
2) directo tramite Lucan ófter. 3) Aen. X, 752: virtutis avitae 
4) Àen. XI, 258: scelerum poenas. 
t 
