DAS CARMEN DE BELLO SAXONICO. 
Hic nec sessor equum juvat aut juvat ille sedentem. 
Saxonum multi ceciderunt funere tali; | 
Caetera de tantis pars conservata periclis 
Regis ut instructas videt adventare cohortes, 
Sol et in auratas galeas clipeosque refulsit"), 
Cernit et erectis dties incedere* signis: 
Horribili stupet aspectu; furit igneus ardor, 
Consumens villas in circuitu numerosas. 
Procurrunt equites ex agmine regis alacres 
Exsultantque suis flectentes colla caballis, 
Alternos ineunt discursus? atque recursus Pi 
Versuras celeres duplicantque decenter equestres 
Ac desiderio pugnandi bella lacessunt?). 
Nec praedicta viris nocuerunt frigora tantis; 
Nam sanguis^ calidus^ fuit his et bellica virtus. 
Talia Saxones irritamenta videntes, 
Quid faciant? quid agant? qua vi certamina temptent? 
Languida vix tanto ,motabant frigore membra. 
Armis?) exuti, demissi colla superba 
Nudatique pedes, pariter cum supplice voto ô) 
Regis castra petunt, cui se sua cunctaque dedunt. 
Carmine quo tanti laudes celebrabo triumphi, 
Tempore de Karoli@ qualis non contigit ulli? 
Virtus celsa dedit hic, quod natura negavit, 
Quae sic in cunctis vires animantibus aequas 
5) Ebenso III, 265 ff. 
a) accedere 2. b) discursos a. recursos 1. c) callidus 1. d) car. 1. 
1) 1 Maccab. 6, 39: Refulsit sol in clypeos aureos. 
2) Aen. V, 583: Inde alios ineunt cursus aliosque recursus 
Adversis spatiis alternosque orbibus orbes. 
165 
170 
175 
180 
185 
3) Aen. XI,254: lacessere bella. 4) Phars. 1, 363: calidus...sanguis. 
6) Aen. VIII, 61: Supplicibus votis. 
