DAS CARMEN DE BELLO SAXONICO. 
Victores!) instant fugientes atque trucidant, 
Et nisi jam coelum densatae pulvere nubes 
Texissent visusque sequentum detinuissent, 
Ultimus?) ille dies genti luxisset iniquae. 
Sed tamen in caecis multi cecidere tenebris, 
Corpora perfossi telis gladiisque secati. 
Milia multa cadunt hostili vulnere nullo 
Tacta, sed in fluvido*?) collapsi membra cruore, 
Cornipedum pedibus mox inculcantur equorum; 
Mortis mille modis moriuntur milia gentis. 
Sic et ad Unstardi veniunt vada fluminis alti". 
Quid faciant? Quos a tergo ferit hosticus ensis, 
Altus ab adverso Unstardus tardabat abire. 
Decernunt dubiam magis attemptare salutem 
In fluvio, quam non dubiae succumbere morti: 
Insiluere vadis inconsulti malefidis. 
Hostis eos ferro retro^ premit, imminet, urget. 
Involvuntur aquis certatim saucia sanis 
Corpora mixta, fere quot densa grandine ^) guttae; 
Milia multa nimis sic interiere sub undis. 
Caeruleum °) jam purpureo mutata colorem 
Defluit unda rubens; humana cadavera pontem 
Nostris praebebant transire volentibus ultra. 
Sic transportatus cum turmis dux Gotefridus 
Hostes ex undis servatos irruit armis, 
Fervidus innumeras prostravit et ipse catervas, 
a) fluido 1. b) atri 2; s. V. 188. c) tetro 1. retro ferro 2. 
1) Vgl. I, 214; auch Lucan II, 469: Victor cedentibus instat. 
2) Aen. IX, 759: Ultimus ille dies bello gentique fuisset. 
180 
185 
190 
195 
200 
d) pontes 1. 
3) Aen. III, 663: fluidum ... cruorem; IV, 391: collapsaque membra. 
4) Aen. IX, 669: quam multa grandine nimbi. 
5) Lucan Il, 226: caeruleum . .. aequor. 
Histor.-philol. Classe. XV. 
