DAS CARMEN DE BELLO SAXONICO. 77 
Temporis articulo! Jam nunc delebere vel tu 
Vel tua posteritas®, ni^ colla superba remittas. 
Victa resistis ei, cui nullus restitit^ unquam? 215 
Exhorresve? pio regi tua dedere colla, 
Subdere clementi, supplex substernere miti? 
Num pessundatus est quisquam sibi deditus unquam? 
Ipse paternorum certissimus assecla morum, 
Parcit*') subjectis debellaturque superbos. 280 
Ergo propinquantis dicto cum milite regis 
Castra petunt humiles Saxonum quique valentes, 
Jam diffidentes armisque dolisque fugaeque. 
Armis exuti?), demissi colla superba 
Nudatique pedes, cuncti cum supplice voto '285 
Regi se dedunt omni sine conditione. 
Ecce tenes solitum tibi f rex invicte, triumphum! 
En? tua frena pati gentem ^ effrenem docuisti! 
Ut virtute geris, sic et pietate parentes, 
Rex auguste, gere: vel! substratis miserere! 290 
His satis exempli, fortissime, jam statuisti, 
Si qui forte tuis obsistent amplius armis. 
Nunc tibi supplicibus propone quibusque futuris, 
Quid de te sperent, dum se tibi, rex pie, dedent. 
a) prosperitas 2, was G. corr. b) nisi 2. c) restit 2, was R. corr. d) Exhor- 
res ne 2. Exhorrescesne R. Dieser und der Vers Num — unquam am Rand L Num — 
unquam vor Subdere — miti 2. e) Parcet 2, was R. corr. f) tu 2. g) Cum 2. 
h) gente effrene corr. gentem effrenem 1. i) tu 2. 
1) Aen. VI, 583: Parcere subjectis et debellare superbos. 
2) Ebenso II, 180 ff. 
