Ordo CLXIX. GRUBBIACEJE (1). 
Genera Empetro, Ericis et Onagris affinia Juss. gen. p. 162 et821. 
— Ophiresz, tribus Santalacearum Ziezch. consp. p. 19. — Grub- 
biacee (in gen. Santalaceis affin.) End. gen. p. 326. — Bru- 
tiacearum pars Decsne Ann. sc, nat. sér. 2, v. 12, p. 157. — 
Ophiriacee (Bruniae. affin.) 4rnott in Hook. journ. of bot. 
1840, v. 3. p. 266. — Grubbiaces (Bruniaceis adnexee) End. 
ench. (1841) p. 408. — Bruniacearum pars Z?ndl. veg. kingd. 
ed. 3, p. 185. — Hamamelidacearum pars Gardn. in Hook. 
Journ. 1849, p. 324, sine descr. 
Flores hermaphroditi, in strobilum connati. Perigonium inferne 
ovario adnatum, superne 4-partitum , lobis (petala?) caducis, 
ovato-acutis, extus pilosis, intus glabris, sestivatione valvari. Sta- 
mina 8, nempe 4 lobis alterna sublongiora et 4 alterna subbreviora, 
omnia basi loborum vix adhezrentia; filamentis lineari-ligulatis ; 
antheris apice filamenti adnatis, erectis, bilocularibus, loculis lon- 
gitudinaliter valvà dehiscentibus. Ovarium inferum, disco angu- 
loso tectum, junius (ex Decsne) biloculare, ovulo ex angulo supe- 
riore utrinque a pariete pendente, per anthesin pariete ruptá 
uniloculare et quasi placentá centrali apice ovuliferá donatum. 
Ovula 2 ovata, compressa, non simplicia? stylus brevis, apice 
truncatus vel subbilobus. Nucule lateraliter connatee, alveolá disci 
et stylo coronate, monosperm:se. Semen inversum, subsphericum, 
parietis reliquias laterahter et ovulum abortivum squamiforme 
superne gerens. Embryo rectus, cylindricus, in medio albuminis 
carnosi, eo vix brevior; radieulà superà, obtusáà, cotyledonibus 
acutis adpressis multo longiore. — Frutices Capenses, habitu Phy- 
licarum et Bruniacearum; foliis oppositis, exstipulatis, integris, 
lineari-lanceolatis, margine subtus revoluto; strobilis in axillis fo- 
liorum superiorum, bracteis 2 lateralibus semper aliisque floribus 
propioribus interdum donatis. 
Semen in Grubbiá hirsutá et strict& optime vidi et ovula in 
G. rosmarinifoliá et hirsutá. Dehiscentia cujusque loculi anthe- 
rarum (ex herb. meo et Boiss. solum in G. strictá videnda) adhuc 
investiganda, e valvà precipuá longitudinaliter versus interiorem 
partem floris flexá fieri videtur. 
Ordo mediusinterSantalaceas et Bruniaceas(2). Differt a prioribus 
habitu, inflorescentiá, staminibus cum lobis vix basi adherentibus, 
anthere formá, ovulis verisimiliter non simplicibus et presertim 
ovario (ex Decsne, nam flores juniores non habui) biloculari; a 
(1) Auctore Alph. De Candolle. 
d DBruniaceis (Prodr. 2 p. 43) confer ád Brongniart, Ann. sc. nat. ser. 4, v. B, 
p. : 
